HEEMLAND TIJDINGEN
Sociale
kaalslag
Rubriek van sociaal-economische onderwerpen,
laatst bewerkt op 20 maart 2010
Verkiezingen in teken van grote bezuinigingen 20 maart 2010
Bovenlaag wordt almaar rijker 9 december 2009
Vakbonden niet op de bres voor vaste AOW op 65 jaar 16 oktober 2009
Geen lastenverlagingen in het verschiet 25 maart 2009
Staat gaat op de pof leven van verre AOW-besparing 6 februari 2009
Moed zakt Nederlander in de schoenen 6 februari 2009
Burgerij snakt naar lastenverlichting maar krijgt niets 24 december 2008
Koopkracht ouderen wederom fors omlaag 8 december 2008
Grootbanken waren jarenlang geldwolven 15 october 2008
Consumentenvertrouwen stort in 29 juli 2008
Ouderen in de tang onder Balkenende 15 maart 2008, laatst gewijzigd 14 september 2008
Sociale zekerheid wordt verder uitgehold 16 juni 2008
Stompzinnige eurokratie ten voeten uit 23 januari 2008
Koopkrachtverlies wordt al maar erger 21 augustus en 3 september 2007
Het is veels te laat 25 juli 2007
Soepel ontslag is geen oplossing 20 juni en 10 juli 2007
Lastenverlichting, vergeet het maar ! 17-22 mei, 14 juni 2007
Gemeenten krijgen meer geld en macht 5 juni 2007
Economisch liberalisme werkt grenzenloos verwoestend 7 mei 2007
Regering doet niets tegen zelfverrijking 9 april 2007
Geen lastenverlichting voor de burgerij 29 maart 2007
Ouderen in de tang bij Balkenende IV 3 februari 2007
Verharding en achteruitgang onder het liberalisme 5 october 2006
Ook GroenLinks omhelst het liberalisme 1 october 2006
SER geeft sociaal waardeloze raad 31 augustus 2006
PvdA is vals tegen ouderen in de middenklasse 16 juni 2006
Politieke kaste
haat saamhorige middenlaag
CPB: Overheid steeds armer 25 mei 2006
Sociale discriminatie in de middenklasse 18 oktober 2005
Alles wordt ontwricht behalve de economie 14 maart 2006
Tweederde bevolking wil rem op liberalisering 4 maart 2006
Verarming gaat onverdroten verder 17 februari 2006
Stop de Bolkesteinrichtlijn februari 2006
Is Nederland werkelijk gebaat bij een vrije Europese markt? 4 augustus 2005
Zalm windt zich op over bankbaas in ruste 25 mei 2005
Zalm bedroog Nederland ! 2 mei 2005
Gemiste kansen 3 juli 2002 en later
Verkiezingen
in teken van grote bezuinigingen
Wij
vinden dat de aanstaande Kamerverkiezingen in de eerste plaats behoren te gaan
over het vinden van bezuinigingen die de Nederlandse bevolking zo weinig
mogelijk treffen. Indien er politiek hoofdzakelijk gedacht wordt aan het op peil
houden van de reeds torenhoge overheidsuitgaven aan zogeheten linkse hobby's
(huur- en zorgtoeslagen, asiel- en gezinsmigratie,
ontwikkelingssamenwerking, klimaatdoelen e.d.) maar ook aan rechtse hobby's
(hypotheekrenteaftrek, arbeidsmigratie, defensieuitgaven aan
missies en aanschaf JSF-toestellen e.d.), en het ondersteunen en zelfs direct
subsidiëren van het bedrijfsleven, - zoals banken met een injectie van
tientallen miljarden en ook de bouwnijverheid, bij voorbeeld
met koopsubsidies, startersleningen en waarborgregelingen als de Nationale Hypotheekgarantie
(NHG), en vanuit het ministerie van Economische Zaken nog allerhande subsidies -,
dan volhardt de gevestigde orde op haar heilloze weg van afwenteling van de
kosten van haar strevingen op de eigen Nederlandse samenleving
Zoals wij al jaren vaststellen, heeft de modaal verdienende, gewone burgerij,
zeg maar 'de middenmoot', ernstig geleden door telkens fors te moeten inleveren
gedurende de kabinetten onder CDA-leider Jan Peter Balkenende. Wordt dit toneel
spel tussen linkse en rechtse politieke partijen en maatschappelijke
belangenorganisaties met hun uitgebreide netwerken en lobby's al polderend
voortgezet, dan worden wederom wezenlijke belangen van de middenklasse van laag
tot gemiddeld (met een huishoudinkomen van rond anderhalf maal modaal) genegeerd
en opgeofferd aan vrijwaringen en bevoordelingen van de onderkant en de
bovenlaag.
Sinds de paarse regeringen is het uitruilen van plannen tussen
linkse en rechtse partijen tijdens kabinetsformaties waarbij
middengroepen doorgaans de grote verliezers worden van het
regeringsbeleid, helemaal in zwang geraakt. De schandelijke belastingherziening
2001 is er een voorbeeld van, met haar scherpe fiscale
discriminatie van huurders ten opzichte van
eigenwoningbezitters, welke herziening een nauwelijks te overbruggen
maatschappelijke kloof naar woningbezit geslagen heeft onder
de burgerij in de middenklasse. Andere voorbeelden zijn de nieuwe
zorgverzekeringswet met een extra belastingheffing (bijdrage Zvw)
over het inkomen totaan de derde schijf waarbij zelfstandigen en
ouderen met een middeninkomen zwaar geschaad worden wegens het ontbreken van een passende
vergoeding, en het inkomensafhankelijk maken
van tal van regelingen zoals de ouderenkorting.
Middels zo'n uitruil waarbij groepen in het midden gemangeld worden,
komt ook een verwerpelijk Aow-misbaksel met een geflexibiliseerde
verhoging van de AOW-leeftijd tot 67 jaar tot stand, zonderdat het
voorstel de kiezer ooit is voorgelegd. En zo wordt door het Centraal
Planbureau (CPB) nu al een voorschot genomen op verhoging van de
eigen bijdrage in de ziektekosten van € 165,- oplopend naar
€ 775,- in 2015. Bij monde van zijn directeur, Coen Teulings
noemt het CPB beide voornemens 'onvermijdbaar' of 'technisch, reeds
inbegrepen in de raming' , want anders komt het CPB vooralsnog uit
op de eerder voorspelde jaarlijkse bezuiniging van 35 miljard euro
in plaats van 29 miljard. Het laatste bedrag gaat een gezin al
snel 5000 euro of meer per jaar kosten. Het plunderen van de
middenmoot van ons volk gaat onverdroten door zodat je je bij
voortduring afvraagt
waar onze regentenkaste het over heeft als ze met mooie woorden
praat over behoud
van koopkracht en een beroep doet op eigen verantwoordelijkheid ?
Redactie Heemland, 17 maart 2010
Lees ook Doodmoe van politiek geleuter over de woningmarkt op www.huizenmarkt-zeepbel.nl, Hypotheekrenteaftrek --column van Jaap van Duijn en Politieke kaste haat saamhorige middenlaag --door Lode van Boonen en Mart Giesen
Huishoudens
met inkomen boven ton verdubbeld
Het aantal huishoudens dat een ton of meer te besteden heeft is in vijf
jaar verdubbeld. Bijna 130 duizend huishoudens hadden vorig jaar netto een
ton of meer te besteden, terwijl dit er in 2003 nog zestigduizend waren.
Dat meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS)
Gemiddeld hadden de zeven miljoen Nederlandse huishoudens 33.500 euro te
besteden. De meeste gezinnen die het met een uitkering of pensioen moeten
doen, zitten onder dat bedrag. Het aantal huishoudens dat tussen de
vijftig- en honderdduizend euro te besteden had steeg in vijf jaar van 800
duizend naar een miljoen. Van de huishoudens met een inkomen van een ton
of meer, hadden er 27 duizend een inkomen van twee ton of meer.
Bron CBS, 9 dec 09
Ook de koninklijke familie baadt in weelde en laat u middels de jaarlijkse kerstboodschap weten hoe ze de moderne mondige burger met misprijzen bekijkt. Lees ook op standejong.nl Beatrix bang voor internet
Vakbonden niet op de bres voor
vaste AOW op 65 jaar
Kabinet levert afzichtelijk broddelwerk af
CNV
tegen samenwerking FNV en PVV
De vakbond CNV ziet niets in het plan van de
collega-vakcentrale FNV om in de strijd tegen een hogere AOW-leeftijd
samen te werken met de PVV van Geert Wilders. Waarnemend CNV-voorzitter
Van Boggelen zegt dat de vakcentrale "eigenlijk nooit met
populistische partijen in zee gaat".
Van Boggelen wil niet samenwerken met een partij "die mensen uitsluit
van de samenleving". Daarnaast zegt hij dat hij de PVV nooit iets
serieus heeft horen zeggen over de AOW.
FNV-voorzitter Agnes Jongerius gaat volgende week met Geert Wilders overleggen.
Als de samenwerking tussen FNV en PVV doorgaat, dan "scheiden onze
wegen", aldus Van Boggelen.
Na druk van kaderleden (AbvaKabo, FNV Zelfstandigen), die dreigden
voorzitter Jongerius af te zetten, ziet zij op 12 oktober af van een
gesprek met Wilders die op zijn beurt meedeelt geen heil meer te zien
:"politieke spelletjes zijn blijkbaar belangrijker dan de AOW",
in praten met een bestuurslid van de FNV.
Bron: NOS, zaterdag 10 oktober 2009
Werkgevers
positief over AOW-plan
De werkgevers zijn
bijzonder tevreden
over de verhoging van de AOW-leeftijd naar 67 jaar. Dat ook de
aanvullende pensioenen naar 67 jaar gaan, is volgens hen
onvermijdelijk.
Ze hadden de verhoging liever in laten gaan in 2020 dan in 2025. De
werkgevers vinden het plan gunstig voor oudere werknemers, want
iedereen die nu 55 is, kan op z'n 65ste gewoon met pensioen.
Nu de pensioenleeftijd wordt verhoogd, houden pensioenfondsen geld
over. De gesprekken met de vakbonden over hoe dat geld kan worden
besteed, zien de werkgevers met vertrouwen tegemoet.
Bron: ANP, zaterdag 17 oktober 2009
Ons bevind:
Als het ware teruggaand naar de jaren '80 en '90 van de vorige eeuw toen de Centrumstroming verguisd werd, zoekt het CNV onder Van Boggelen zijn toevlucht in versleten bezweringsformules om anderen, in deze tijd de PVV, te hekelen en demoniseren. Zo vermijdt het bij voorbaat een mogelijk nuttig gesprek met die partij.
Dit
door links-christelijken opgeroepen psychologische cordon sanitaire heeft overigens al op
maandag 12 oktober geleid tot afzegging van een gesprek tussen de
toppen van FNV en PVV. Ondanks de duidelijke opstelling van de PVV,
die net als de SP de plannen met de AOW asociaal vindt, wordt haar
inbreng domweg miskend. Stompzinnig, nu die politieke steun keihard nodig is.
Na
een dagenlang overleg met de coalitiepartijen (CDA, PvdA en
ChristenUnie) baart
het kabinet op 16 oktober een Aow-gedrocht.
Het is afzichtelijk ingewikkeld gemaakt. Het wordt een soort basale
werknemersverzekering tegen ouderdom van staatswege. Jongeren krijgen de rekening op hun bord als ze ouder
worden: later AOW en vaak veel minder dan thans. Pech
met werk (een late start, geen betaald werk, omscholing, langdurige uitval
of een
breuk in het arbeidsverleden) zal dan zwaar worden afgestraft.
Je hoeft er niet raar van op te kijken als straks door een wat
linksere regering dit kleine staatspensioen door nog meer voorwaarden dan
een gladjes verlopen arbeidsverleden, wordt beperkt, bij voorbeeld
door de AOW inkomens- en vermogensafhankelijk te maken om wille van
zorgkosten, houdbaarheid van de overheidsfinanciën of wat dan
ook.
Tegelijk wil het kabinet de sociale partners, dus met name de
vakbonden, bij wet dwingen om de regels voor de aanvullende pensioenen zo te
herzien, dat deze pas bij de ingangsleeftijd van het Aow-pensioen tot gelding kunnen
worden gebracht. Zal de vakbeweging deze uitholling van haar rechten
in het arbeidsoverleg dulden?
Redactie
Heemland, 16 oktober 2009
Geen lastenverlagingen in het verschiet
Crisis
kost gezinnen vermogen
Het
vermogen van de Nederlander is sinds het begin van de financiële en
economische crisis tot nu toe afgenomen met gemiddeld 26.000 euro
per volwassen burger. Dat blijkt uit cijfers van PricewaterhouseCoopers.
In totaal zijn huishoudens 325 miljard kwijtgeraakt. Dat bedrag komt
overeen met 56 procent van het BBP, het Bruto Binnenlands Product.
Volgens het accountants- en adviesbureau PwC zit bijna
tweederde van het vermogensverlies in de opbouw van de pensioenen.
Hoofdoorzaak zijn de gedaalde aandelenkoersen. De daling van de
huizenprijzen speelt nog bijna geen rol. Huizen zijn nu even duur
als 15 maanden geleden, op 1 januari 2008. PwC denkt wel dat de
dalende huizenprijzen de komende tijd de vermogens verder aantasten.
Volgens PwC leidt de afname van de vermogens ertoe dat volwassenen
dit jaar gemiddeld 300 euro minder uitgeven.
Bron: ANP, 13 april 2009
Burgerij moet boeten voor 'houdbaarheid overheidsfinanciën'
Ons bevind over het crisisberaad:
De uitkomsten van het
crisisberaad van het kabinet Balkenende IV zijn ronduit beschamend.
Het kabinet weigert ook maar iets aan de eigen overheidsuitgaven te
veranderen. Integendeel: het gaat onverstoorbaar door met het
uitgeven van vele miljarden aan christensocialistische hobby's
waarvoor de gewone burger wel belasting betaalt, maar waaraan hij
helemaal niets heeft: ontwikkelingshulp, militaire missies in
Afghanistan, bestellingen van JSF-toestellen, vette subsidies aan
allerhande instellingen, milieu- en klimaatficties, Vogelaarwijken
en zo voorts. Door snijden in eigen vlees zijn op korte termijn al
miljarden te besparen, maar niet bij deze regering.
Het wordt dus geen ruimen in de schappen van de dikgevulde
staatsruif. Die schappen moet elk jaar wel weer opnieuw vlug aangevuld
worden. Onder de noemer 'houdbaarheid van de overheidsfinanciën'
worden de jongere generaties met een verhoging van de AOW-leeftijd
opgescheept. Die zullen zich afvragen of het daarbij blijft,
of dat de hele Aow-regeling op termijn verdwijnt. (1). Laakbaar is dat
het kabinet de beslissing over de Aow-regeling eigenlijk uitbesteedt
aan de SER met sociale partners; een half jaar wordt iedereen in
onzekerheid gelaten en dan gaat het kabinet nog 's wikken en wegen. Over andere oplossingen om in de financieringsbehoeften van de
overheid op de lange termijn te voorzien is echter duidelijk niet
nagedacht. Nee, sterker nog, andere plannen zijn onbespreekbaar
verklaard zoals het afbouwen van de hypotheekrenteaftrek, de
toeslagen, de buitensporige uitgaven voor de AWBZ, de militiekosten en
dergelijke. Dit zijn de politiek-bepaalde taboes van de linker- en
rechterzijde. De eigen achterban van aan de ene kant lage inkomensgroepen
en aan de andere kant rijke huizenbezitters moet tevreden gehouden worden.
Deze regering is echt gespeend van visie en moed. Bij het
stimuleringspakket, ook wel investeringspakket genoemd, dat 6
miljard mag kosten, zijn het weer de stokpaardjes van deze coalitie
die geld gaan vreten: milieumaatregelen, de kooldioxide-mythe,
windmolenparken, oudere auto's opruimen, kostbare
woningisolatieplannen, grote infrastucturele werken op instigatie
van de bouwlobby, intensivering in de aanpak van wijken waar
de bewoners er een zooi van maken, en ga zo maar door. Minister
Cramer (VROM) noemt het 'het meest groene plan uit de Nederlandse
geschiedenis; een prachtige vierslag': "Iedere regel van dit
akkoord ademt de geest van de duurzame economie.(2)" Ook dit
alles mag natuurlijk betaald worden door Jan Modaal.
Als de regering het gaat hebben over bezuinigen, investeren of stimuleren, zijn
het enkel de gewone burgers die de gelagen moeten betalen. Aan de
torenhoge belastingen en de kosten van primaire voorzieningen als
zorg, onderwijs, huisvesting, gas, electra, water en telefonie wordt
niets gedaan. Burgers zijn slechts onderdanen. Voor hen komt de
politiek niet in het geweer. Voor hen geen lastenverlichting; nee,
helemaal niets. Deze overheid doet alsof de burgers zelf niet
massaal getroffen zijn door de financiële en economische crisis.
Per huishouden gaat het vaak om zeer aanzienlijke verliezen, bij
voorbeeld bij de opbouw van pensioen of anderszins.(zie ANP-bericht
hiervoor). Door de
beurskrach is bij menige burger het geld net zo snel verdampt als
bij banken en pensioenfondsen. Maar de regering geeft niet thuis om
aan hun financiële zorgen tegemoet te komen met passende fiscale
maatregelen. Het wordt precies andersom: de regering gaat op
extra rooftochten bovenop datgene wat al was aangekondigd voor 2011, ten behoeve van de staatsruif
der overheidsfinanciën, voor de banken en enigermate voor het bedrijfsleven.
Mart Giesen, redacteur Heemland
25 maart 2009
Noten:
(1) Jongeren laten zich door de gevestigde politieke partijen
massaal bedotten als ze de verhoging van de AOW-leeftijd beschouwen als
een solidariteitsbijdrage van ouderen aan jongeren en voordelig voor henzelf.
Hun politieke ageren tegen vakbonden die de AOW-voorwaarden niet
willen veranderen, is kortzichtig en dom.
(2) De term 'duurzaam': Het woord is erg in de mode en wordt veelvuldig
misbruikt. Maak niet de vergissing te denken dat 'duurzaam' betekent dat goederen op
een spaarzame manier vervaardigd, van degelijke materialen gemaakt en
voor langdurig gebruik geschikt zijn; dat is niet meer zo in het
taalgebruik van links.
Staat gaat op de pof leven van verre AOW-besparing
Pensioenleeftijd naar 67 jaar levert de
Staat miljarden op.
Verhogen van de pensioenleeftijd van 65 naar 67 jaar levert de
pensioenfondsen dus weinig op, maar de Staat veel. Het AOW-bezuinigingsplan
kan de financiële noden van de overheid in deze crisistijd met miljarden
euro’s per jaar verlichten. Al op korte termijn kan het kabinet hiervan
profiteren. Stel dat het kabinet volgend jaar 2010 ermee begint, dan gaat
iedereen die na 1967 is geboren, pas op zijn 67ste met pensioen. De toekomstige
miljardenopbrengst door dit plan, te vergaren vanwege minder AOW-uitkeringen en
meer belastinginkomsten van mensen die langer moeten doorwerken, kan nu al
nauwkeurig worden berekend. Overigens geldt die ‘winst’ van miljarden euro's
pas over ongeveer vijftig jaar.
Maar het is gebruikelijk om zulke gegarandeerde besparingen en extra inkomsten
naar voren te halen en in te boeken in de eerstvolgende begroting(en). De
staat leeft als het ware op de pof. Op die manier zouden enige jaren
bezuinigingen van 6 tot 8 miljard euro thans kunnen worden vermeden. ‘De
budgettaire taakstelling voor het komende kabinet kan daardoor nu al lager
uitkomen’, zo stelt het CPB, ‘ook al worden de vruchten van het
ingezette beleid pas later geoogst.’ Het hakt erin bij jongere
generaties wanneer die met pensioen willen gaan en vanaf
2011 ook al de reeds geplande houdbaarheidsbijdrage ('Bosbelasting') moeten
betalen indien men geboren is na 31 december 1945.
Premier Balkenende won in 2006 mede de verkiezingen met de belofte dat het
CDA niet aan de AOW zou tornen. Denk aan oud-fractieleider Verhagen van het
CDA die de AOW-plannen van Bos hekelde met de leus: 'Met Bos ben je de klos'. De
crisis gooit echter roet in het eten. Alternatieven, zoals bezuinigingen op
de hypotheekrenteaftrek, of op de AWBZ of op de vele inkomensafhankelijke
toeslagen (zorg- en huursubsidies e.d.), schijnen voor de regeringscoalitie nog
minder aantrekkelijk te zijn. En zowel premier Balkenende als minister Bos van
Financiën is er veel aan gelegen het financieringstekort niet te hoog te laten
oplopen.
Andermaal
onder de noemer 'houdbaarheid van de overheidsfinanciën' worden de jongere
generaties nu met een verhoging van de AOW-leeftijd opgescheept. Die zullen
zich afvragen of het daarbij blijft, of dat de hele Aow-regeling op termijn
verdwijnt. Laakbaar is dat het kabinet dit voorjaar de beslissing over de
Aow-regeling eigenlijk heeft uitbesteed aan de SER met sociale partners; een
half jaar wordt iedereen in onzekerheid gelaten en dan gaat het kabinet nog 's
wikken en wegen.
Over andere oplossingen om in de financieringsbehoeften van de overheid op de
lange termijn te voorzien is echter duidelijk niet nagedacht. Nee, sterker nog,
andere plannen zijn onbespreekbaar verklaard zoals het afbouwen van de
hypotheekrenteaftrek, de ontwikkelingshulp, de toeslagen, de buitensporige
uitgaven voor de AWBZ, de militiekosten en dergelijke. Dit zijn de partijpolitieke
taboes van de linker- en rechterzijde. De eigen achterbannen van aan de ene
kant lage inkomensgroepen en aan de andere kant gegoede bovenlaag,
middenstanders, huizenbezitters en andere profijtelijken moeten kennelijk hoe
dan ook ontzien en tevreden gehouden worden.
Bronnen: ANP, CPB, Volkskrant, NOS. 6 februari, 25 maart en 21 augustus 2009
Lees ook bij RTL : "Coalitieaccoord
is voor Bos niet heilig", in Heemland: Ouderen
in de tang onder Balkenende, van Jeroen
de Boer op www.z24.nl: Hypotheekrenteaftrek
- de schandvlek van Balkenende IV.
Wij
hebben een geheel ander voorstel:
Naast de noodzakelijke
afbouw van het stelsel van woonsubsidies (hypotkeekrenteaftrek en huurtoeslag)
zou voor een ruimere financiering van de vergrijzing - anders dan een
verhoging van de AOW-leeftijd en een onzalige fiscalisering van de AOW -
het eigenwoningbezit dat thans bij veel ouderen vaak goeddeels vrijgesteld
is, bij iedereen belast kunnen worden met heffing van inkomstenbelasting uit
vermogen in box 3. De tergende discriminatie in het belastingstelsel
tussen huiseigenaren en huurders wordt alsdan gedeeltelijk opgeheven (1)
en de doorstroming bevorderd (2). Schaf ook de fiscale voordelen
af van beleggen in 'maatschappelijk' ondernemen (groen-, durf-, sociaal-ethisch
en dergelijke) en trek de algehele vrijstelling over alle vermogen gezamenlijk
(dus met inbegrip van de eigen woning!) op tot ruim boven een ton, net als
vroeger voor de belastingherziening 2001.
De echt 'rijkere ouderen', welvarend en rijk in de zin dat ze nauwelijks
nog woonlasten van huur of hypotheek hebben, behoeven voor hun
eigenwoningbezit helemaal niet ontzien te worden wat tegenwoordig gek genoeg het
geval is ('Wet Hillen'). Er is een wereld van verschil in welvaart tussen hen en
veel anderen, zelfs als die anderen een aanmerkelijk hoger (pensioen)inkomen
hebben. Deze nagenoeg vrijgestelden zouden over hun in het verleden fiscaal
vriendelijk verworven bezit van een eigen huis juist wel degelijk minstens de
normale vermogensbelasting moeten betalen (3). Alleen al de overwaarde op
hun huizenbezit wordt maar liefst berekend op minimaal 75 miljard euro !(4).
Zo'n grondslagverbreding in box 3 van het belastbaar vermogen zou de schatkist
over die overwaarde reeds een bedrag aan extra belastinginkomsten opleveren van
bijna 1 miljard euro ! De gehele opbrengst is er een veelvoud
van: minstens 7,5 miljard euro ! (5)
Lees ook Doodmoe van politiek geleuter over de koopwoningmarkt op www.huizenmarkt-zeepbel.nl
Noten:
(1) Zie ook de klacht van Gerard Groters: Ongelijke
behandeling inzake woonlasten, benevens Sociale
discriminatie in de middenklasse en Heemland
16, Fiscale discriminatie van huurders.
(2) Ouderen, al of niet bejaard, worden nu 'gestraft' als ze hun huis verkopen
en gaan huren, dus doorstromen. Ze worden dan namelijk jaarlijks belast over hun
vrijgekomen vermogen in box 3, net als huurders met een spaarpotje voor de oude
dag, en ze krijgen evenals huurders hoge woonlasten (huur).
(3) Het is zelfs te billijken om het eigenwoningforfait in box 1 voor deze
vrijgestelden nog te handhaven naast de in te voeren belastingheffing op
vermogen in het eigen huis in box 3, (als een soort extra woonbelasting vanwege
het langdurige genot van fiscale bevoordeling en ongestoorde vermogensopbouw).
(4) Gegevens uit Elsevier van 26 mei 2007, artikel "Gratis: grijze vertroeteling" op grond van gegevens Postbank.
(5) Berekening ontleend aan: P. Besseling e.a. (2008) "Agenda voor de woningmarkt", Preadviezen, Hoofdstuk 2 "De Nederlandse woningmarkt en overheidsbeleid", bladzijde 50.
(6) De huidige Aow-premieheffingen voldoen ruimschoots om tot in lengte van dagen het staatspensioen te betalen. Lees: Aow-premie kan flink worden verlaagd (Vk, 25 januari 2008 ).
Moed zakt Nederlander in
de schoenen
(Novum) - Een meerderheid van de Nederlanders denkt dat de economie
dit jaar met meer dan de 3,5 procent gaat dalen dan dinsdag is
voorspeld door het Centraal Planbureau. Ook denken zes op de tien
dat de regering niet snel een slagvaardig beleid uitstippelt. Dat
concludeert opiniepeiler Maurice de Hond uit een enquête onder ruim
1200 deelnemers. Bijna de helft van Nederland rekent op een financiële en
economische crisis zoals die sinds de jaren dertig niet meer is
voorgekomen. Twee maanden geleden dacht nog geen een op de drie
Nederlander er zo over.
De Hond legt zijn panel sinds september geregeld vragen voor over de
ontwikkelingen op het gebied van de financiële en economische
crisis. Hij stelt dinsdag vast dat de reacties de meest negatieve
zijn die hij heeft gemeten in deze serie.
Het vertrouwen in de politiek is de afgelopen maanden fors gedaald.
Eind november was 12 procent negatief over de aanpak van de regering
met betrekking tot de financiële crisis; nu is dat 40 procent. Werd
enkele maanden geleden minister Wouter Bos van Financiën nog
geroemd om zijn aanpak van destijds nog de bankencrisis, nu oordeelt
37 procent negatief over zijn optreden
Uitgegeven op Dinsdag 17 februari 2009
Consumentenvertrouwen
niet hersteld 
Ineenstorten van vertrouwen
In juli 2008 ging het vertrouwen van consumenten fors onderuit. Vooral het
vertrouwen in de economie kreeg een zware klap. Ook de koopbereidheid
verslechterde aanzienlijk. Volgens het Centraal Bureau van de Statistiek (CBS)
was het de op een na
grootste daling ooit.
Producenten
In de herfst is ook de stemming van de ondernemers in de industrie
helemaal omgeslagen. Zo somber als de producenten eind 2008 zijn, zijn ze nog
nooit geweest. Het vertrouwen kwam uit op -20,1, verreweg de laagste stand
ooit gemeten. Begin 2008 waren producenten nog zeer optimistisch: in
januari stond de indicator op 9,5, de hoogste waarde ooit.
Ook bij de zakelijke dienstverleners is de stemming nu buitengewoon bedrukt.
Beurswaarde van aandelen
Het was een bijzonder slecht jaar voor aandelen. De beurswaarde van
Nederlandse aandelen op de Amsterdamse beurs is in nog geen jaar tijd meer
dan gehalveerd. Begin 2008 was de totale waarde van Nederlandse aandelen
op de Amsterdamse beurs nog bijna 700 miljard euro, eind november was
het aandelenpakket nog slechts 333 miljard euro waard. Door het dalen van
de koersen ging ruim 280 miljard euro verloren, door het vertrek van
bedrijven nog eens ruim 80 miljard euro.
Lees ook Vernaggeld
en uitgeknepen
Ons bevind:
Het kortgeleden door de Tweede Kamer behandelde en aangenomen
Belastingplan
2009 laat zien hoe onze rijksoverheid omgaat met gewone burgers, in het
bijzonder ouderen. Onder de noemer 'houdbaarheidsbijdrage' is geruisloos
de Bosbelasting ingevoerd (door een vrijwel volledige bevriezing van de lengte van de tweede
schijf vanaf 2011) voor ouderen die geboren zijn na 31 december 1945. In plaats van behoorlijke lastenverlagingen aan
de gemiddelde burger toe te kennen, is de regering aan het zeveren over de
kosten van de vergrijzing en houdt de belastingen torenhoog.
Waarom
wordt er bij voorbeeld nu niet een forse fiscale vrijstelling geschapen
voor het in aandelen belegde vermogen in box 3, of is investeren in
de economie soms geen 'goed doel'? Waarom wordt de algemene
heffingskorting voor ouderen niet opgetrokken tot het normale peil
waardoor meteen wat van die benepen specifieke, inkomensafhankelijke
kortingen afgeschaft kunnen worden? En waarom wordt - indien die niet
vergoed wordt - de bijdrage Zvw (Zorgverzekeringswet), ook wel zorgheffing
genoemd, niet sterk verlaagd of fiscaal aftrekbaar gesteld voor
gepensioneerden en kleine zelfstandigen?
Vergeleken met de majeure behandeling van de bancaire sector die van
staatswege met tientallen miljarden bediend wordt, stelt de regering zich
tegenover haar burgers wel erg schraal op.
Er is fiscaal zoveel ongelijke behandeling ten nadele van bepaalde middengroepen
zoals de vele huishoudens die aangewezen zijn op een dure huurwoning
(meestal in de zogeheten 'vrije sector'), zonder enige vorm van fiscale
tegemoetkoming als
huursubsidie of hypotheekrenteaftrek; onrecht dat makkelijk recht getrokken kan worden!(*).
Daar
zijn maar een
klein beetje politieke moed en goede wil voor nodig. Echter, juist dat ontbreekt. Om de vier jaar mogen burgers
stemmen op politieke partijen van de bestuurlijke kaste, maar hun zorgen zijn voor de politiek van weinig gewicht,
zijzelf gewoon
ongevaarlijk
en met hun belangen wordt gesold.
(*) In dit verband is het wel een toppunt
van fiscale rechtsongelijkheid dat over een afbetaald eigen huis in het geheel
geen vermogensbelasting meer betaald hoeft te worden vanaf het in werking treden
van de 'Wet Hillen' per 1 januari 2005. Zo vrijgesteld van deze betaling zijn
ongeveer 800.000 huishoudens, welk aantal jaarlijks rap stijgt. Hierdoor derft
de rijksoverheid aan belastinginkomsten (eigenwoningforfait) ongeveer 300 miljoen euro bij belasting
in box 1. (Elsevier,
16
december 2004). Echter, indien belast tegen het normale tarief voor vermogensbelasting
van
1,2 % in box 3, is deze belastingderving rond 1,2 miljard euro! De grove ongelijke behandeling in
algemene zin tussen huurders en huiseigenaren is
vooraf bij de herziening van het belastingstelsel 2001 reeds aangekaart, lees o.a. in Heemland (lente 2000) "Fiscale
discriminatie van huurders''.
Koopkracht ouderen wederom
fors omlaag
Pensioenfondsen
door reserves heen
Vijf van de tien grootste fondsen
voor bedrijfstakpensioenfondsen hebben nog maar een dekkingsgraad
van 85 tot 95 %, terwijl de wettelijke limiet 105 % is, De
Vereniging van Bedrijfstakpensioenfondsen (VBP) zegt dat. Vorig jaar
was die dekkingsgraad nog ruim boven de 125 %. Bij het ABP, de
pensioenfonden voor zorg en welzijn, beroepsvervoer over de weg en
de metaalsector zijn de reserves op door de kredietcrisis die leidde
tot de huidige beurskrach.
De daling was vooral in november groot. Het vermogen is nog groot
genoeg om de komende jaren pensioenen uit te keren. Om niet verder
in de problemen te komen zullen veel pensioenfondsen komend jaar
niet indexeren. Ook wordt nagedacht over een verhoging van de
pensioenpremie.
Bron NOS, 8 december 2008
Grootbanken waren
jarenlang geldwolven
Gemeentemiljoenen
bij Landsbanki
Diverse Nederlandse gemeenten blijken hun begrotingsgeld te hebben
gestald bij de omgevallen IJslandse bank Landsbanki.Zo hadden de
gemeenten Pijnacker-Nootdorp (Zuid-Holland) en Goes (Zeeland) ieder
12 miljoen euro weggezet bij de bank. Pijnacker-Nootdorp meldt dat
het gaat om 'tijdelijke overschotten"die bij Landsbanki werden
geplaatst vanwege de gunstige rentetarieven. Groningen heeft net op tijd ingegrepen. De gemeente had geld
bij
Landsbanki weggezet, maar kon dat terughalen doordat een oplettende
medewerker onraad rook.
RTL4, 13 oktober 2008
Ons bevind:
Het
was helemaal niet verwonderlijk, laat staan verwijtbaar, dat burgers
en - zoals nu blijkt - zelfs lokale overheden met hun geld gevlucht
zijn naar Icesave e.a. om een billijke rente te ontvangen. Het
bankwezen is, net als andere geliberaliseerde sectoren van
algemeen nut, al jaren
bezig zijn dienende publieke functies en klantvriendelijkheid jegens
burgers en kleine bedrijven af te bouwen, en heeft zodoende veel
goodwill onder hen verloren.
De banken
zijn tot hun zeer karige vergoedingen in staat gesteld door een
onbeperkt vertrouwen van de politiek in de 'heilzame' werking van de zogenaamde
'vrije markt'. Die markt zou middels mededinging leiden tot goede
producten, lagere prijzen en betere dienstverlening, maar dat is
geenszins het geval geweest. In tegendeel, het bankwezen heeft zich
volledig vertild, redt het niet en moet nu worden bijgestaan door
centrale banken en overheden.
Het ongebreidelde liberalisme (kapitalisme) heeft geleid tot uitwassen en doet de wereld thans in rap tempo schudden op zijn economische
grondvesten. Opgebouwde vermogens van jaren zijn ondanks allerlei
geruststellende praatjes in een paar maanden verdampt. Een ware
depressie als in de dertiger jaren ligt op de loer en alom is er de
roep om een grondige herziening van het wereldwijde financiële
stelsel. De gevolgen zijn zeer ongewis en veroorzaken bij menigeen ernstige
zorgen, niet in de laatste plaats bij gewone burgers.
Mart Giesen, redacteur Heemland, 15 oktober 2008
Voor oudere artikelen over de slechte werking van het (neo)liberalisme en globalisme voor de samenleving leze men in het Archief van Heemland, bij voorbeeld Solidariteit op de tocht, Einde van Paars, een evaluatie, Sociaal kapitalisme en Liberalisme, de almacht der markt--door Lode van Boonen en Mart Giesen
Consumentenvertrouwen
stort in
Consumentenvertrouwen
stort in
Het consumentenvertrouwen is deze maand ingestort. Nederlander stelt grote
aankopen uit
Daling
Volgens het Centraal Bureau van de Statistiek (CBS) is het de op een na
grootste daling ooit.
Index
De CBS-index die het vertrouwen meet, daalde van -19 naar -31. Alleen in
september 2007 nam het vertrouwen sterker af.
Toekomst
De Nederlandse consument is vooral somberder over de financiële toekomst
geworden. 59% van de Nederlanders ziet het komende jaar met angst en beven
tegemoet.
Bron CBS 29 juli 2008
Lees ook
Vernaggeld en
uitgeknepen
Lees ook Jeroen de Boer in Analyse: Hypotheekrenteaftrek
- de schandvlek van Balkenende IV
De
keerzijde van tien jaar euro
Ouderen mogen beducht zijn voor de regering
Balkenende IV, nu het CDA tegemoet gaat komen aan de wensen van PvdA
en ChristenUnie tot een verdere fiscalisering van de AOW, de
zogenoemde "Bos-belasting" of "ouderenheffing'. De
steeds groter wordende verliezen aan koopkracht voor deze weerloze
bevolkingsgroep gaan maar door. Van gepast herstel van vrije
bestedingsmogelijkheden voor ouderen is al heel lang geen sprake
meer. Veel maatregelen die door kabinetten onder Balkenende
genomen werden, zoals de zorgverzekeringswet en veranderingen in de
sociale zekerheid, zijn sterk in hun nadeel geweest.
Ondanks de festiviteiten deze week in
Frankfurt ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van de ECB, de
EMU en de euro, is er minder reden tot feest. Want als gevolg van de
destijds veel te goedkope gulden/euro-omwisselkoers is de reële
koopkracht (dus na inflatie) ernstig aangetast.
Nederland is in de afgelopen tien jaar wat betreft koopkracht
afgezakt naar de 15de plaats in Europa. En dat terwijl we eind jaren
negentig wat betreft economische groei behoorden tot de top van
Europa. Maar helaas: met wat wij per verdiende euro kunnen besteden
na inflatie en belasting, staan we nu in de achterhoede, tussen
Italië en Spanje in, en niet veel hoger dan landen als Cyprus en
Griekenland (bron: GfK Geomarketing 2007).
Jarenlang is onze koopkracht uitgehold door stiekeme
belastingverhogingen, een ons door politiek en bedrijfsleven
aangeprate loonmatiging, maar vooral door het veel te goedkoop laten
opgaan van de gulden in de euro. Deze veel te lage omwisselkoers van
de gulden voor de euro, inmiddels tien jaar geleden, heeft onze
welvaart - op zijn zachtst gezegd - niet bepaald gunstig beïnvloed!
Lees verder bij Harry Geels in DFT
en raadpleeg de Stichting
Wisselverlies
Bron:
Harry Geels, DFT, 6 juni 2008
en het voornemen om de aftrekpost
buitengewone uitgaven te schrappen,
alhier een bijgewerkte versie van een artikel van vorig
jaar.:
Ouderen
in de tang onder
Balkenende
'Bosbelasting' omgedoopt tot houdbaarheidsbijdrage:
En nu komt er vanaf 2011 voor wie na 1945 geboren is, die volkomen
onbillijke ouderenheffing bij een aanvullend pensioen van meer dan
€ !8,000,-. Deze heffing gaat jaarlijks stapsgewijs
omhoog tot de volledige fiscalisering van de AOW voltooid is. Het
gat in het ouderdomspensioen dat zo ontstaat, kan met
inkomensafhankelijke arbeidsbonussen deels worden vergoed indien men
vanaf z'n 62-ste jaar langer kan blijven werken. Ook opschorten van
de ingangsdatum van de AOW ten behoeve van een latere verhoging van
de AOW-uitkering wordt mogelijk (tot 70-jarige leeftijd). Dat zal
echter in werkelijkheid lang niet voor iedereen weggelegd zijn. Door
de geplande fiscalisering wordt hoe dan ook de huidige wijze van
pensioenopbouw volstrekt ontoereikend om voor veel burgers uit de
middengroepen nog een volwaardig pensioen op te leveren.
Wij hebben een geheel ander voorstel:
Voor een ruimere financiering van de vergrijzing zou - anders
dan zo'n onzalige fiscalisering van de AOW - het
eigenwoningbezit dat thans bij veel ouderen vaak goeddeels
vrijgesteld is, bij iedereen belast kunnen worden met heffing van
inkomstenbelasting uit vermogen in box 3 (vanzelfsprekend met
gelijktijdige afschaffing van het eigenwoningforfait). De
tergende discriminatie in het belastingstelsel tussen huiseigenaren
en huurders wordt ermee gedeeltelijk opgeheven en de doorstroming
bevorderd.(0). Schaf ook de fiscale voordelen af van beleggen
in 'maatschappelijk' ondernemen (groen-, durf-, sociaal-ethisch en
dergelijke) en trek de algehele vrijstelling over alle vermogen
gezamenlijk (dus met inbegrip van de eigen woning!) op tot ruim boven een ton, net als vroeger.
De
echt 'rijkere ouderen', rijk in de zin dat ze nauwelijks nog
woonlasten van huur of hypotheek hebben, behoeven voor het eigenwoningbezit helemaal niet ontzien
te worden wat tegenwoordig gek genoeg het geval is ('Wet Hillen').
Er is een wereld van verschil in welvaart tussen hen en veel
anderen, zelfs als die anderen een aanmerkelijk hoger (pensioen)inkomen
hebben.
Ze zouden over hun in het verleden fiscaal vriendelijk verworven
bezit van een huis juist wel degelijk de gewone vermogensbelasting
moeten betalen. Enkel
de overwaarde op hun huizenbezit wordt maar liefst berekend op
minimaal 75 miljard euro !(1).
Zo'n grondslagverbreding in
box 3 van het belastbaar vermogen zou
de schatkist alleen al over die overwaarde een bedrag aan extra
belastinginkomsten opleveren van grof geschat 1 miljard
euro ! De gehele opbrengst is er een veelvoud van:
minstens 14 miljard euro.
Zvw-bijdrage op Aow en pensioen is een belastingverhoging voor
ouderen
Overigens lijden ouderen in de middenklasse al sinds de
invoering van de nieuwe zorgverzekeringswet een gemiddeld verlies
van rond de 5 procentpunt (per
2008 opgehoogd met nog eens 0,7 procentpunt) ten gevolge van de
onvergoede inkomensafhankelijke zorgheffing over het pensioen. (Veel
huishoudens in koopkracht achteruit).(2). Eigenlijk zijn
hiermee (met een onderscheiden bijdrage Zvw van 7,2 en 5,1 %)
de tarieven van de inkomstenbelasting over de eerste en tweede
belastingschijf in box 1 voor 65-plussers dus al sterk
opgehoogd van formeel 15,70 % en 23,95 % tot reëel rond
de 22 % en 29 % !
Ouderen ondersteunen bedrijfsleven
Heel merkwaardig in dit verband is het bericht voorafgaand aan
prinsjesdag dat het bedrijfsleven 1,5 miljard aan
lastenverlagingen en innovatie-subsidies krijgt, waarvan 500 miljoen
euro afkomstig is van een belastingmeevaller in de
inkomensafhankelijke zorgpremies; dus opgebracht door zwaar
benadeelde gepensioneerden !! (3).
De lastenverzwaring door de zorgheffing (bijdrage Zvw) kwam bovenop de
achterstand door de eerdere bevriezing van het AOW-pensioen en de
overige pensioenen, en de vaststelling van een verlaagde algemene
heffingskorting voor ouderen. De PVV is de enige groepering die
het AOW-pensioen structureel wil verhogen met een totaal bedrag van
1 miljard euro.
Ouderen zijn door de politieke kaste van links tot
rechts zwaar benadeeld (ook door VVD en CDA), doch de gevestigde
politiek blijft - heel misselijk - maar klagen over de
vergrijzing. Overigens is thans de premieheffing van 17,9 %
ruim voldoende voor uitbetaling van de AOW-pensioenen maar
wordt ze in belangrijke mate besteed aan fiscale kortingen voor anderen
in plaats van storting in een echt AOW-fonds.(4).
Gelden van 'Aow-fonds' naar andere doelen
Ieder jaar wordt het AOW-fonds leeggeschept om naast het uitbetalen van de AOW-pensioenen ook
de oplopende bedragen van
gerichte heffingskortingen te financieren voor werkenden (arbeidskorting) en
gezinnen (kinderkorting). In 2007 kwam aan AOW-premies binnen 34,2 miljard
euro en werd aan AOW-bedragen slechts 25,2 miljard euro uitgekeerd. De
AOW-premie zou zelfs omlaag kunnen van 17,9 % naar
13,2 % ! Dat kan een aanzienlijke belastingverlaging van de
tarieven over de eerste en tweede schijf opleveren van rond 4,7
procentpunt.(5).
Aftrek wegens buitengewone uitgaven
Een nieuwe fiscale maatregel, vooral gericht op ouderen, doemt op in
voorstellen tot verkrapping of wellicht afschaffing van de
'aftrek wegens buitengewone uitgaven' waarbij zelfs de bij
gepensioneerden onvergoede bijdrage Zvw (Zorgverzekeringswet) niet
meer voor aftrek in aanmerking komt, evenmin als begrafeniskosten,
kosten hulpmiddelen zoals een bril en dieetkosten, en dergelijke.
Wellicht verdwijnt dan ook geruisloos het ouderenforfait van
€ 808,- dat reeds tersluiks overgeheveld is naar deze
aftrekpost.(6).
Inkomensafhankelijke
toeslagen
Als
doekje voor het bloeden wordt een inkomensafhankelijke toeslag of
korting in het vooruitzicht gesteld voor chronisch zieken en
gehandicapten, dus alleen voor een beperkte groep en dan nog slechts
voor de laagste inkomens onder deze. Immers, inkomensafhankelijke
regelingen sluiten bij voorbaat de middengroepen uit van fiscale
voordelen. Denk aan de huur- en zorgtoeslag en de speciale
heffingskorting voor ouderen (€ 380.- in 2007, € 486,-
in 2008 en € 661,- in 2009 bij een verzamelinkomen tot ietwat
boven de ondergrens van de derde
schijf). Deze regelingen zijn er als het ware op uitgevonden om - op
kosten van de middenklasse - de onderklasse die merendeels
allochtoon is, met subsidies te verwennen. Betaal je 42 %
inkomstenbelasting, dan heb je doorgaans het nakijken. Het past in het nivelleringsbeleid
van links, van christen-socialistische snit.
(0) Zie terzijde ook de klacht van Gerard
Groters: Ongelijke
behandeling inzake woonlasten, benevens
Sociale
discriminatie in de middenklasse en Heemland
16, Fiscale discriminatie van huurders.
(1) Gegevens uit
Elsevier van 26 mei 2007, artikel "Gratis: grijze
vertroeteling" en gegevens Postbank.
(2) De heffing van de bijdrage Zvw wordt bij
gepensioneerden niet vergoed door de uitkeringsinstanties (SVB en
pensioenfondsen). Die heffing kan oplopen tot rond 1800 euro
per persoon per jaar.
(3) Zie artikel "Lasten
omlaag in bedrijfsleven" (Telegraaf, 6 september 2008).
Billijk zou zijn om het teveel ontvangen belastinggeld uit inkomensafhankelijke zorgpremies rechtstreeks aan de benadeelden
terug te betalen of in ieder geval de heffingstarieven van de
onvergoede bijdrage Zvw voor gepensioneerden drastisch te verlagen.
(4) Zie artikel "AOW-premie kan flink worden verlaagd"
(Volkskrant, 25 januari 2008) en "Sociale
zekerheid wordt verder uitgehold"
(5)
Lees het
artikel ESB
"Fiscalisering niet door vergrijzing",
(6) Uitgelekt is dat deze forfaitaire aftrek voor ouderen inderdaad
in 2009 verdwijnt. (NRC (Macro Economische Verkenningen), 13 september 2008).
Het belastingplan 2009 kent geen vaste
aftrekposten meer voor 65-plussers, arbeidsongeschikten en chronisch zieken.
HL 15 maart 2008, laatst gewijzigd
14 september 2008
Sociale zekerheid wordt verder uitgehold
Commissie-Bakker
doet ingrijpende voorstellen
De comissie -Bakker vindt dat de
regering alles op alles moet zetten om meer mensen aan het werk te
krijgen, omdat Nederland te maken krijgt met een structureel tekort
aan arbeidskrachten.
"Bakker' raadt aan de pensioenleeftijd geleidelijk te verhogen
naar 67 jaar. De duur van de WW moet worden bekort. Een
werkbudgetnmoet erkomen om scholing en zorgverlof te bekostigen. Een
vergoeding bij ontslag wordt in dat fonds gestort.
De commissie werd ingesteld na de ruzie over het ontslagrecht.
Bedrijven moeten mensen die ze kwijt willen nog een half jaar in
dienst houden. Samen moeten ze nieuw werk voor de betrokkenen
zoeken.
Bron NOS, 16 juni 2008
Ons bevind:
Peter Bakker, de baas van TNT weet wat goed is voor
werknemers. Wat een brutaliteit! TNT doet er alles aan om zijn oudere
werknemers zo snel mogelijk te lozen. Cijfers tellen er, mensen niet.
Bakker wil dit model van human resources management uitspreiden over het
hele land. Over moderne social engineering leze men het boek "De
intensieve menshouderij" van Jaap Peters. Men leze ook het commentaar van de
PVV op de voorstellen van de commissie Arbeidsparticipatie: "Bakker
negeert immigratieramp".
Het zou ons niet verbazen als de
extra belastinginkomsten vanuit de - door de commissie in haar advies
bepleite - fiscalisering van de AOW ook misbruikt zullen worden om
het zogenaamde 'AOW-gat' van voormalige gastarbeiders die niet vanaf hun
15-de jaar in Nederland hebben gewoond, te dichten. Aanvulling op verzoek middels
bijzondere bijstand geschiedt nu terecht níét uit de premieheffing en verloopt
via de gemeenten, dus níét via de SVB. De FNV ijvert hier echter wél
voor, onder druk van de
allochtone achterban in haar gelederen.
Een groot deel van de
maandelijks opgebrachte AOW-premies gaat overigens nu al naar andere
bestemmingen dan uitbetaling aan AOW-gerechtigden. Dat de premieheffing
ontoereikend zou zijn om de vergrijzing te betalen is een misverstand dat
door de gevestigde politiek in stand gehouden wordt om ouderen
murw te maken voor nog meer heffingen op hun pensioen en beknotting van
aow-rechten.
Ieder jaar wordt het AOW-fonds leeggeschept om naast het uitbetalen van de AOW-pensioenen ook
de oplopende bedragen van
gerichte heffingskortingen te financieren voor werkenden (arbeidskorting) en
gezinnen (kinderkorting). In 2007 kwam aan AOW-premies binnen 34,2 miljard
euro en werd aan AOW-bedragen slechts 25,2 miljard euro uitgekeerd. De
AOW-premie zou zelfs omlaag kunnen van 17,9 % naar
13,2 % ! Dat kan een aanzienlijke belastingverlaging van de
tarieven over de eerste en tweede schijf opleveren van rond 4,7
procentpunt. (ESB, 25 januari 2008, cijfers Algemene Rekenkamer).(**).
Redactie Heemland, 16 juni 2008.
(*)
Bron: "Zoveel ouder worden we niet" door Martin van der Laan,
Trouw 5
januari 2006
EU-klimaatplan
kost burger geld Bevind:
Lees ook: Minder
CO2? Draaikolk in je portemonnee van Jos Schmitz op HVV
Aan de
koopkrachtdalingen tijdens de regeringen onder premierschap van Balkenende komt maar geen
einde. Keer op keer werd uit zijn mond en die van zijn minister van
Financiën vernomen dat na het zuur het zoet zou komen, en telkens
bleek dit volstrekt onjuist. De inflatie is stelselmatig doorgegaan met hooguit een enkel
gematigd jaar zoals dit en vorig jaar dankzij een gemiddelde huurverhoging
die geringer was dan gewoonlijk. Het
inflatiecijfer zegt bovendien nog lang niet alles: het zegt bijvoorbeeld niets
over de extreme stijging van koopprijzen op de woningmarkt. Huurders in de
vrije sector zijn opnieuw fors uitgeknepen. De kosten van levensonderhoud en de prijzen van verreweg de
meeste producten zijn jaar op jaar blijven stijgen. De energielasten
zijn ten gevolge van prijsstijging van de grondstoffen en de hoge accijnzen en ecotax omhoog geknald. Met
de invoering van de nieuwe zorgverzekering in 2006 zijn veel
groepen, vooral ouderen, er fors op achteruitgegaan tot ruim honderd
euro per maand.(1). Behalve voor de minima en lage inkomensgroepen die
middels zorg- en huurtoeslagen en soms kinderkortingen veel van de
kostenverhogingen en lastenverzwaringen vergoed hebben gekregen,
zijn de kosten bij anderen volledig in rekening gebracht en extra
lasten opgelegd. Het
precaire evenwicht
in lastendruk tussen bevolkingsgroepen is volledig zoek geraakt.
Werden de lagere inkomensgroepen buiten schot gehouden, des te meer
moesten de middeninkomens het bezuren. En ook tussen de
middeninkomens onderling is het verschil in bestedingsmogelijkheden
groot, want sterk afhankelijk van de woonlasten. Het maakt heel wat
uit ook al verdient men hetzelfde, of men vòòr de
huizenprijsexplosie een huis gekocht heeft of pas in latere jaren,
en of men mag huren in de goedkope sociale sector of aangewezen is
op huren in het (middel)dure segment.(2). Jongeren maar ook heel
veel ouderen zonder een vroeger bijtijds gekochte woning zijn zwaar
in het nadeel als gevolg van hoge woonlasten. Bij de laatsten gaat
het netto bedrag van hun enkelvoudige aow (dus met inbegrip van hun
heffingskorting) niet zelden meer dan volledig op aan hun kale huur, zonder
enig uitzicht
op verbetering in hun benarde toestand. Onder het kabinet
Balkenende IV blijft de daling van de koopkracht onverminderd
voortgaan. Prijsstijgingen van 20 % worden aangekondigd in
zuivel en graan, de nominale ziektekostenpremies gaan omhoog met
5 %. Nieuwe milieuheffingen, bijvoorbeeld op verpakkingen, worden
aangekondigd. De rekeningen van gas, water, electra en dergelijke
zullen weer stijgen. De acccijzen worden verhoogd. De bpm op auto's
wordt niet afgeschaft, zelfs niet geleidelijk (indien de bpm toch
omlaag gaat, gaat de mrb meteen omhoog); evenmin de
overdrachtsbelasting. En voor de huurder die niet in de sociale
sector huurt, is elke verhoging die de verhuurder goeddunkt,
toegestaan. Van lastenverlichting bijvoorbeeld in de sfeer van de
inkomens- en vermogensbelasting is niets vernomen. Natuurlijk zullen
de minima wel weer gecompenseerd worden door middel van hogere toeslagen maar voor
de overigen worden de zorgen met het jaar groter. Balkenende trad
indertijd bij zijn opeenvolgende kabinetten steeds aan met de belofte dat na een paar moeilijke jaren waarin
het bedrijfsleven weer aan z'n trekken moest komen, het met iedereen
beter zou gaan. Dat hebben we geweten. Anders dan Rutte meent, onder
wiens VVD de burgerij hard getroffen is onder de vorige regeringen
- denk bij voorbeeld aan het wisselverlies van 10 % bij het
omwisselen van guldens in euro's -, is zijn VVD net zo hard als
CDA en PvdA schuldig aan het uitknijpen van de gewone burgerij. Er
heeft extreme verrijking plaatsgevonden. Met
onze economie gaat het goed. Het
bedrijfsleven, de zakenwereld beleeft bloeiende tijden en de
overheid onder regie van regeringen van de gevestigde kaste van politieke partijen
zorgt dat ze voor haar royale uitgaven ruimschoots aan haar trekken komt. Nederland is volgens onze elite
dus 'een
ontzaglijk rijk land'; voor bedrijfsleven, bovenlaag en
overheidsgezag wel te verstaan. De nederlandse burgerij, met name de
middenklasse, heeft echter het nakijken. Er zal als vanouds
gestrooid worden met allerhande subsidies en plannen ter verbetering
van lot en omstandigheden van de allochtone ingezetenen terwijl aan
de echt dringende zaken zoals betaalbare huisvesting (voor iedereen),
ruime algemene lastenverlichting, terugdringen van het beslag van de
overheid op het bnp, economische samenspanningen en overstromingsgevaar, niets gedaan zal worden. Miljarden worden zogenaamd
'maatschappelijk geïnvesteerd': een uitgebreid generaal pardon voor bedriegers (plus
aanhang geschat op rond 125.000),
verdere immigratie op basis van gezinsvorming en -hereniging en
nieuwe komst van gelukzoekers. Minister Vogelaar onthulde
vandaag een zeer kostbaar Deltaplan Inburgering. Het plan zal met
rijksgeld door de gemeenten uitgevoerd gaan worden en vervangt het strenge
inburgeringsbeleid van Rita Verdonk. Er worden miljarden gepompt in
veertig (allochtone) achterstandswijken en de buidels van Koenders (Ontwikkelingssamenwerking) en
Van Middelkoop (Defensie) moeten
goed gevuld worden.(3).
In de 80-er jaren moest van Lubbers-Kok de gewone burgerij al op achterstand
gezet worden om de enorme kosten voor de immigratie en integratie te kunnen betalen; de
geschiedenis van offeren op het altaar van de multicultuur herhaalt zich met
Balkenende-Bos.(4). Tot op heden is op grond van cijfers van het CPB uitgelekt dat
het koopkrachtverlies gaat uitkomen op minstens 0,5 tot 1,5 % voor
onderscheiden inkomensgroepen. Op prinsjesdag zullen we de
voorziene schade vernemen voor zover die dan in te schatten is. Zeker is al dat
volgend jaar de lasten met bijna 7 miljard euro omhoog gaan, waardoor de meeste
huishoudens koopkrachtverlies lijden. Het
kabinet acht dit "verantwoord in het licht van de ambitieuze
doelstellingen in het regeerakkkoord op het gebied van onderwijs
en achterstandswijken". De lastenverzwaringen worden weer voornamelijk ingezet
ten behoeve van de allochtonie. En de laagstbetaalden, die tegenwoordig de
'onderkant' genoemd worden en ook merendeels van allochtone afkomst zijn, worden ontzien. Uitgelekte
voorstellen
Op 31 september jongstleden is uitgelekt dat het hoge btw-tarief met
1 procentpunt wordt opgetrokken van 19 naar 20 % met ingang van 2009, waartegenover voor
werkenden wel een gedeeltelijke vergoeding staat doordat de ww-premie voor werknemers en
werkgevers voor het jaar 2008 wordt verlaagd naar 0 %. Maar ouderen met een
modaal pensioen krijgen de koopkrachtdaling door de btw-verhoging helemaal niet
gecompenseerd. Hun wordt integendeel al vanaf 2009 de asociale 'aow-tax' opgelegd, ookwel
'Bos-belasting' genoemd (naar PvdA-leider Wouter Bos die vindt dat "rijkere
ouderen" wel vanaf een aanvullend pensioen van € 18.000,-
(aanvankelijk opperde hij vanaf € 10.000,-) extra belast mogen worden met
een ouderenheffing). Zijn volkomen onbillijke plan (5) met betrekking tot
gepensioneerden met een middeninkomen wordt nu al door dit kabinet in gereedheid
gebracht. Redactie Heemland, 21 augustus en 3 september 2007 (1). Gepensioneerden
zijn vanaf 2006 op een blijvend koopkrachtverlies van gemiddeld 5 %
gezet. Ondanks aanvankelijke beloften van regeringswege is dit nooit
gerepareerd. Zie "Ouderen
in de tang bij Balkenende IV". (2). De
belastingherziening van 1 januari 2001 (Zalm-Bos) heeft een
sociale scheidsmuur opgetrokken tussen huiseigenaren en huurders. Voorheen genoot de eigenwoningbezitter weinig speciale fiscale
voorrechten uitgezonderd de hypotheekrenteaftrek, maar sindsdien is
hem hierbovenop bijna volledige vrijstelling gegeven van belastingbetaling over het
deel van zijn vermogen opgebouwd in zijn eigen woning dat meestal fiscaal
ruimhartig gefaciliteerd is, doordat de waarde van de woning ondergebracht is in box 1 van de
inkomstenbelasting in plaats van in box 3. Voordien moest de
huiseigenaar een flink huiswaardeforfait afdragen en moest hij er
vermogensbelasting over betalen. Wel was er over het
gehele bezit voor huiseigenaar en huurder een behoorlijke
vermogensvrijstelling van bijna 200.000 gulden Omgerekend en
geïndexeerd naar 2007 zou dit nu een bedrag zijn van rond de 115.000,-
euro. Tegenwoordig is de huurder die geen eigen woning kocht
maar voor z'n oude dag spaarde, deze vrijstelling evenwel kwijt vanwege
de
voor hem zeer ongunstige belastingherziening 2001. Deze fiscale discriminatie van huurders heeft vanzelfsprekend ook
grote invloed op de overdracht van eigen woningen van ouders aan hun
kinderen die dan in de vrije sector moeten huren en hun vrijgekomen
vermogen zwaar belast zien. Ook verkoop, verhuur en doorstroming op de
woningmarkt worden zo belemmerd. (3). Zie over de
warboel en geldsmijterij van dit kabinet Balkenende IV: "Lastenverlichting,
vergeet het maar". (4). Lees bij Uikijk Wilders' artikel "Asociaal
kabinet" en bij Wynia in Elsevier "Fout
+ fout = fout". (5). Lees over dit
plan ook "PvdA
is vals tegen ouderen in de middenklasse".
Minister Donner (SZW) bestaat het om gedurende de zomervakantie op zondag
20 juli eventjes met het voorstel te komen om de AOW-leeftijd te
verleggen naar het 70e jaar, omdat de gemiddelde
levensverwachting vanaf geboorte oploopt. De levensweg
is vooral verlengd, doordat in de afgelopen eeuw de kindersterfte is
teruggedrongen en het aantal slachtoffers van infecties is
verminderd. En elke vermeden sterfte van een jongere weegt zwaar in
de statistieken. Donner gaat er volledig aan voorbij dat de
individuele levensduur maar nauwelijks stijgt. Vanaf
het 65ste jaar is er niet veel veranderd. Nederlandse mannen hebben
bij het bereiken van de pensioenleeftijd nu nog gemiddeld 15,4 jaar
te gaan, slechts anderhalf jaar meer dan de 65-jarige uit 1960 (1957
is jaar van invoering AOW) en
gezonder zijn ze evenmin.(*).
Donner wil
slechts de financiële kosten van de vergrijzing - over de
kosten van de verkleuring wordt nooit gesproken ! - omlaag brengen zonder enig uitvoerbaar
plan bij het bedrijfsleven neer te leggen om de daadwerkelijke
arbeidsdeelname van ouderen tot aan hun pensionering te
bevorderen. Als het financieel niet zou kunnen
wat ernstig te betwijfelen valt (zie hiervoor), laat hij dan eerlijk zijn: Kom dan met
een plan tot geleidelijke verlaging van het AOW-pensioen en verruim
voor jongeren de mogelijkheden voor individuele en collectieve
bijverzekering van het toekomstige pensioengat.
HL, 20 juli 2008
Maatregelen treffen burgers en bedrijven
De Europese Commissie heeft ingrijpende voorstellen gedaan om het
broeikaseffect in de Europese Unie tegen te gaan. Het plan kost de EU 60 miljard
euro per jaar. Dat is voor Nederland 3 miljard euro per jaar. De CO2-uitstoot
moet in 2020 met eenvijfde zijn verminderd. Voor de verbetering van het milieu
zijn per lidstaat verplichte doelstellingen opgesteld. In totaal moet 20% van
alle energie in de hele EU duurzame energie worden.
De energierekening gaat omhoog na goedkeuring van het plan door het EP.
Door de maatregelen gaan de energierekening waarschijnlijk fors omhoog. Volgens
berekeningen van de Commissie gaat het de burger 3 euro per week kosten. Het
Europese Parlement moet de voorstellen nog wel goedkeuren en ook alle lidstaten
gaan nog kijken naar de plannen van de commissie.
Bronnen ANP, RTL, NOS, 23 januari 2008
De geschatte
kostenpost van 3 euro per week per inwoner komt voor een gemiddeld
huishouden eventjes neer op minstens zo'n 500 euro per jaar als
elk huishouden er daadwerkelijk, dus zonder kwijtscheldingen, op aangeslagen wordt. Het
is echter zeer de vraag is of hierdoor de kooldioxide-uitstoot
ook maar enigszins verminderd wordt, laat staan dat de bereikbare
minimale vermindering van zo'n natuurlijk gas als CO2
wetenschappelijk bewezen zou bijdragen aan klimaatbeheersing.
Handel
in lucht middels emissierechten (Kyoto, Bali) waardoor de graad van
kooldioxide-vervuiling van de lucht met geld afgekocht wordt, verandert nergens wat aan, en
zeker niet aan het verhinderen van klimaatveranderingen. Noem het
maar windhandel. Het aandeel
CO2
dat de mens door verbranden van fossiele brandstoffen
aan het totaal van broeikasgassen (dat is voornamelijk
waterdamp !) bijdraagt, is slechts 0,04 procent.
Dit heeft geen enkel effect op de temperatuur en ook niet op de
zeespiegel.
Het komt
hoogstwaarschijnlijk gewoonweg neer op het spekken van de schatkist.
zodat uit de opgehoogde 'algemene middelen' andere zaken die niets
met het milieu te maken hebben, bekostigd kunnen
worden. Er bestaat vreemd genoeg bij de gevestigde politiek geen enkel
dringend besef dat de overheid zelf de uitgaven fors moet beperken
in plaats van dat ze almaar kosten afschuift op de burgerij. Die
snakt naar aanzienlijke algemene lastenverlichtingen na jarenlang inleveren.
Koopkrachtverlies
wordt al maar erger
Op 3 september lekte uit dat het plafond in het eigenwoningforfait eindelijk
geschrapt wordt. Verschil in mate van belastingheffing tussen kleine en grote
huiseigenaren wordt hiermee verminderd waarbij wel over de hoogte van het
voorgestelde toptarief (1,5 %, later 2,35 % boven de 1 mln aan
WOZ-waarde) te steggelen valt. Nog niet is weggenomen
het aanzienlijke fiscale onderscheid tussen huiseigenaren en huurders, waar
eigenaren profiteren van een laag eigenwoningforfait. Beter ware
natuurlijk geweest de eigen woning meteen over te hevelen naar box 3 van de
inkomstenbelasting (zonder een bijzondere tariefstelling voor de eigen woning).
Erg spijtig is dat nog geen korte metten gemaakt wordt met de bestaande fiscale
regel ('wet Hillen') dat huizenbezitters die geen hypotheekrente aftrekken van hun inkomen ook
geen eigen woningforfait bij hun inkomen hoeven op te tellen.
Van oudsher grootvermogenden blijven ontzien.
De nominale ziektekostenpremies gaan omhoog met
5 %. Vreemd is zo'n stijging, want de eigen bijdrage van
€ 150,- (in 2009 € 175,-) die in plaats van de noclaimkorting komt, is al
een ruime verhoging. Maar ook de inkomensafhankelijke zvw-heffing bij
werkgevers en werknemers wordt verhoogd van 6,5 % naar
7,2 %, een aangekondigde maatregel waartegen het bedrijfsleven zich
strek verzet. Het einde lijkt zoek bij de zorgkosten. Mensen zonder werkgever zoals gepensioneerden
krijgen ook zo'n opslag (0,7
procentpunt) van de zorgheffing te
verdouwen !
Bij het berekenen van de lastenverzwaring van 7
miljard voor het jaar 2008 en de geschatte koopkrachtgevolgen voor de burgers laat
de regering de stijgingen van de zorgpremies en andere verhogingen die niet
rechtstreeks verbonden zijn met haar kabinetsbeleid, geheel buiten
beschouwing ! De koopkracht daalt nog veel meer dan ons wordt voorgehouden.
Vals tegenover de middengroepen is het afbouwen van de inkomen- en
vermogensonafhankelijke kinderbijslagregeling, een volksverzekering die
grotendeels plaats
maakt voor een kindertal- en gezinsinkomenafhankelijk stelsel van
kindgebonden budgetten dat de reeds inkomensafhankelijke kinderkortingen vervangt. Het nieuwe stelsel is vanaf 2010 van kracht. Bij de te benadelen
gezinnen uit de middenmoot wordt minstens 235 miljoen euro weggehaald. Wederkerige solidariteit tussen bevolkingsgroepen wordt dus afgebroken voor
eenrichtingverkeer van hogere naar lagere inkomensgroepen welke
eerste groepen - in feite de gewone middenlaag - wel steeds de volle premies moeten opbrengen, maar voor wie het gebruik van de
regelingen zelf drastisch ingeperkt wordt.
Hetzelfde bedenkelijke beleid
van inkomensafhankelijkheid bij de volksverzekeringen gaat - in
verhevigder mate dan nu reeds het geval is - gevoerd worden bij het gebruik van voorzieningen
krachtens de AWBZ; op het inkomen wordt dan deels op voorhand beslag
gelegd en het vermogen moet opgegeten worden. De meeste belastingkortingen zijn
al meteen bij hun
invoering afhankelijk gesteld van het inkomen net zoals toeslagen, of ze dreigen het te worden. Zelfs
de AOW wordt met het opleggen van de aow-tax in praktische zin
inkomensafhankelijk gemaakt. De middengroepen zien zo hun inspanningen om te zorgen voor een behoorlijk inkomen,
pensioen en spaarpot afgestraft worden als zij zelf denken een beroep te kunnen
doen op
de regelingen. (6).
Op 17 september werd bij het accoord over de 'prachtwijken' dat minister
Vogelaar vlak voor prinsjesdag sloot met Aedes, koepel van de woningcorporaties,
aangekondigd dat deze corporaties met ingang van volgend jaar vennootschapsbelasting
moeten gaan afdragen aan het Rijk. Omdat de verhuur van woningen met een huur
boven de € 500,- beschouwd wordt als een commerciële activiteit, werd
bij particuliere verhuurders die winstbelasting al geheven in het kader van
Europese liberaliseringsregels. Bij de corporaties werd de verhuur vooralsnog
gezien als een maatschappelijke activiteit ten behoeve van speciale doelgroepen
in de samenleving. Hun vrijstelling voor deze winstbelasting lijkt afgeschaft te
worden, maar de precieze invulling ervan is nog niet bekend. Te vrezen valt dat
de vennootschapsbelasting door verhuurders regelrecht verhaald wordt op de
betreffende huurders in het middensegment zoals dat nu al gebeurt bij huurders
in de vrije sector. Krankzinnig is hierbij dat om te wonen huurders
indirect dus belastingen (omzet- en vennootschapsbelasting) betalen aan de fiscus terwijl kopers hypotheekrenteaftrek
genieten !
(6). Over het
onderwerp solidariteit is bij Heemland te lezen in de
verhandelingen: "Solidariteit
op de tocht
en "Sociaal
kapitalisme". Indien de politiek het gebruik van
volksverzekeringen steeds meer inkomensafhankelijk wil maken, kortom
'socialistische solidariteit' invoert, gaat dit volledig ten koste
van de middenlaag. Het schaadt vooral de (lagere) middenklasse met
gezinsinkomens tussen modaal en tweemaal modaal. Er is ook een andere, veel socialere keuze
mogelijk: afschaffen van al die inkomensafhankelijke regelingen (zorgtoeslag,
huurtoeslag en zo voort) zodat voor iedereen
premies, belastingen en huren eindelijk eens fors omlaag
kunnen.
Het is veels te laat
Einde
privatisering staatsbedrijven
Het kabinet zal in principe geen staatsbedrijven meer privatiseren.
Het uitgangspunt "privatiseren tenzij" wordt veranderd in
"publiek tenzij".
Volgens minister Bos wordt voor een andere koers gekozen om de
publieke belangen te waarborgen, zoals milieu, economie en
ruimtelijke ordening. Alleen als overheidsdeelname duidelijk zinloos
is, blijft privatisering mogelijk.
Het Rijk neemt nog deel in ruim dertig bedrijven, waaronder
Schiphol, de NS en de Gasunie. Volgens Bos betekent de
koerswijziging niet dat het kabinet spijt heeft van vroegere
privatiseringen. Hij wees op het succes van KPN.
NOS, 7 December 2007
Bevind:
De grote uitverkoop lijkt al goeddeels voorbij. Dit is mosterd na de maaltijd ! De opbrengsten van de grootschalige privatiseringen, liberalisering en verkoop van publieke diensten zijn in belangrijke mate besteed aan de bekostiging van de multiculturele omvorming van ons land, maar kwamen in het geheel niet ten goede aan de beproefde, belaste nederlandse burgerij. Deze kreeg integendeel te maken met allerhande prijsopdrijvingen, vooral van de zorg- en energiekosten en de woonlasten bij zowel huur als koop, maar ook van het dagelijkse levensonderhoud.
Nu ook steeds meer private ondernemingen, met name die welke een algemeen strategisch of nationaal belang dienen zoals dit jaar de grootbank ABN AMRO, eveneens aan de beurt zijn om verkwanseld te worden, roept de politieke kaste opeens ach en wee. Dit is nogal tegenstrijdig met het tot dusver gevoerde liberaliseringsbeleid. De conclusie dringt zich op dat de politieke kaste thans bezig met een achterhoedegevecht om zichzelf nog enige inbreng te laten behouden op het economische gebeuren terwijl ze het meeste waar ze van oudsher echte zeggenschap over had, reeds weggegeven heeft.
De bestuurlijke elite van links tot rechts bij overheid en bedrijfsleven stond eensgezind achter de uitverkoop van Nederland onder verwijzing naar de beweerde zegeningen van het liberalisme. Wellicht wordt nu pas de mateloze lichtzinnigheid van vroeger betreurd, nu men zich bewust wordt is van de gevolgen van het tientallen jaren gevoerde bevolkingspolitieke en neoliberaal-economische beleid.
Mart Giesen, 25 juli 2007, aangevuld op 9 december 2007
Kamer
wil 'gouden aandeel' terug
De PvdA vraagt minister Bos om het
'gouden aandeel' weer in te voeren. Het Tweede Kamerlid Crone vindt
dat een goed middel om belangrijke Nederlandse bedrijven te
beschermen. Met steun van CDA en SP is een Kamermeerderheid vóór.
Een gouden aandeel geeft de Staat speciale rechten in een bedrijf,
zoals een veto op verkoop. De aandelen werden ingevoerd toen
staatsbedrijven als de PTT en de KLM werden geprivatiseerd.
Europa was tegen protectionisme en minister Zalm schafte de aandelen
af. Brussel heroverweegt zijn mening nu vanwege de sterke opkomst
van Chinese investeerders en durfkapitalisten
NOS 25 juli 2007
Soepel ontslag is geen oplossing
Vakbond
wijst plannen ontslagrecht af
Vakbond De Unie wijst plannen van
het kabinet af om de ontslagregeling aan te pakken.
Maximumbedrag
De bond, met 80.000 leden, wil dat moederbond MHP niet meedoet aan de
participatietop, aldus De Telegraaf. Het kabinet wil een maximum aan de
vergoeding die werkgevers moeten betalen wanneer ze een personeelslid ontslaan.
Het heeft laten weten dat het ontslagrecht wel
besproken kan worden door met voorstellen te komen over de herziening van het
ontslagrecht.
Kabinetsvoorstel
Het kabinet wil de ontslagvergoeding (volgens de bekende kantonrechtersformule)
werktuiglijk toekennen, ook voor lagere inkomens, maar de gebruikelijke hoogte
hiervan voor middelbare en hogere inkomens wettelijk sterk beperken, zodat een
gang naar de rechter nauwelijks meer zin heeft. Het plan houdt in dat de ontslagvergoeding aan
een maximum wordt gebonden. Het kabinet wil dat werknemers tot 40 jaar hooguit
nog 75.000 euro krijgen. Voor 50-plussers komt de grens bij een ton te liggen.
In principe geldt daarbij een maximum van één jaarsalaris. De werkgever kan de
vergoeding nog verminderen met gemaakte kosten voor scholing van de werknemer.
Andere bonden
De bonden CNV en FNV wezen dit voorstel niet op voorhand af. De vergoeding
bij ontslag via de kantonrechter is momenteel gebaseerd op jaarsalaris, leeftijd
en het aantal jaren dat iemand in dienst is. FNV Bondgenoten wil niet
praten over versoepeling van het ontslagrecht. Het is een onderwerp op de
participatietop die het kabinet op 27 juni houdt met de werkgevers en
werknemers.Volgens bondsvoorzitter Van der Kolk gaat ontslag over het lozen van
mensen en participatie over mensen aan het werk houden. Hij noemt het flauwekul
dat mensen gemakkelijker werk krijgen als het eenvoudiger wordt hen te ontslaan
Balkenende betaalt hoge prijs voor ontslagakkoord
Ondernemers gaan helemaal niet meer laaggeschoolden in dienst nemen als het
kabinetsplan voor het ‘versoepelen’ van het ontslag doorgaat. Het plan maakt
lager betaalden namelijk duurder, niet goedkoper.
RTL en NOS 20 juni 2007
lees over de laatste opmerking Syp
Wynia in Elsevier
Ons bevind:
Op zich is het goed als de ontslagvergoeding echt voor iedereen gaat gelden naast het recht op een werkloosheidsuitkering. Echter - volgens het CNV in zijn afwijzing op 9 juni van de voorstellen - staat dit nog geenszins vast, want als bedrijven werknemers willen ontslaan om bedrijfseconomische redenen wat meestal zo is, hoeven zij geen ontslagvergoeding te betalen.
De voorgestelde ontslagregeling zal door de bedrijven vooral gebruikt gaan worden om op een gemakkelijke manier van hun in de loop der jaren duurder geworden, wat oudere werknemers af te raken. Het is een vast gegeven dat bedrijven bepaald niet staan te popelen om werkloze ouderen weer in het arbeidsproces op te nemen of hun oudere werknemers aan de slag te houden.
Juist voor deze groepen werknemers
uit de middenklasse belooft de regeling dus erg onvoordelig uit te pakken
doordat de hen toe te kennen ontslagvergoeding beperkt wordt tot de hoogte van
één jaarsalaris van hooguit € 75.000,-- (bij een
leeftijd ouder dan 50 jaar € 100.000,--), terwijl hun kans op het
vinden van nieuw passend werk gering is.
Heemland, 10 juli 2007
Lastenverlichting, vergeet het maar !
Verwarde
boel
rond beleidsprogramma kabinet
UTRECHT
(ANP) – Het kabinet heeft maandag 22 mei zijn periode van (bijna) honderd
dagen overleg met 'de samenleving' over zijn plannen afgesloten met een
bijeenkomst in Utrecht en een gezamenlijk optreden in het tv–programma van
Knevel en Van den Brink. De trip door het land was ‘leuk en gezellig’, zegt
de premier. Eerder op de dag waren veel bewindslieden nog een laatste keer het
land in geweest voor gesprekken met burgers en vertegenwoordigers van
organisaties en bedrijven.
Doel van die gesprekken is om te
horen wat de burger van het kabinet verwacht. De 'honderd dagen' moet uitmonden
in een beleidsprogramma, een uitwerking van het regeerakkoord, dat op 14 juni
verschijnt. De ideeën die de bewindslieden hebben opgedaan in het land, zullen
hierbij helpen bij het uitwerken van de plannen. Bovendien worden de burgers op
deze manier meer bij het beleid betrokken, aldus Balkenende.
Vicepremier Bos snapt de scepsis van de oppositiepartijen niet over het
„rondreizende circus" van het kabinet. „Ik heb nergens in het land
iemand ontmoet die vroeg: wat kom je doen?" Volgens Bos is het beleid
altijd te veel in de achterkamertjes gemaakt. „Mensen zien politiek als iets
dat ze in de weg zit". Minister Vogelaar (Wonen, Wijken en Integratie) is
de afgelopen dagen het meest het land in geweest. Ze heeft 22 buurten bezocht
die ze wil omvormen tot prachtwijken. „Nog 18 te gaan". Naar ander
soort wijken gaat ze niet.
Bos, minister van Financiën, bleef het meest in Den Haag. „Iemand moet op het
geld passen", grapte hij. In het kabinet is onenigheid over het
beleidsprogramma ontstaan. Dat zijn de plannen die mede worden gemaakt op basis
van 100 dagen gesprekken met burgers.
Bos komt de komende dagen aan zet. Hij moet, samen met Balkenende, de discussie
over de afronding van het beleidsprogramma coördineren. Vorige week bleek dat
de ministers veel meer geld willen uitgeven dan de 10 miljard die in totaal
beschikbaar is voor nieuw beleid en lastenverlichting. Volgens Balkenende en Bos
is het niets bijzonders dat elke minister het onderste uit de kan wil hebben.
„Zo gaat het toch altijd?", aldus de premier.
De bespreking in het kabinet is uitgekomen op 74 beleidsvoornemens, die op 14
juni bekend gemaakt worden.
Ons bevind
Zogenaamd
is er door de regeringsploeg gesproken met de mensen in het land om hun
problemen en opvattingen te beluisteren. Een grotere leugen is nauwelijks
denkbaar want u, gewone burger van Nederland , is geen gesprekspartner geweest
bij deze honderdagentrip van het kabinet. De ministers gaan niet naar de gewone
wijken zoals Vinex-lokaties waar het voor de aldaar op de klei weggestopte
burgers heel duur wonen is. Ze hebben met deze grote middenlaag van Nederlanders
niets gemeen.
Gehoord zijn wel de lobbyisten van belangen- en actiegroepen en de managers van
het beruchte polderende middenveld, dat wil zeggen de bestuurlijke bovenlaag
en door deze naarvoren geschoven 'burgers'. Meer is het niet geweest. Het is een
aanfluiting van wat een directe raadpleging van ons volk zou moeten zijn. En het
gevolg is ook nog eens een warboel van prijzige verlangens ten koste van de
gewone burgerij. Die moet al die boel immers betalen. Heeft u hierop zitten
wachten ?
Heemland, 17 mei 2007
Geld over de balk smijten
Na
ruim 100 dagen wachten was het op 14 juni dan eindelijk zover. Niet
in de Tweede Kamer maar in het Catshuis werden de kabinetsplannen
voor de komende 4 jaar (min 100 dagen dus) onthuld. Van die plannen
ten bedrage van meer dan 10 miljard euro wordt een belastingbetaler
niet blij. Van belastingverlaging is geen spat te vinden in
het beleidsprogramma. Problemen die er niet zijn worden met
miljarden bestreden, en problemen die er wel zijn zoals de zonder
overheidssteun onbetaalbare woningmarkt, de hoogte der overheidsfinanciën en
de belastingen die hard aan herziening en verlaging toe zijn,
de arbeidsmarkt, de immigratie, de economische samenspanningen, het doorgeschoten
liberalisme (*)
van de markt en Europa worden
niet besproken. Dit kabinet staat
met z'n rug naar het merendeel van de echte Nederlandse volksgemeenschap toe.
Onderwijl wordt er wel die 10 miljard euro uitgetrokken
voor plannen die onder meer 'de verloedering van de
samenleving' moeten tegengaan. Het meeste gaat om pogingen tot
integratie. Daartoe worden een heleboel,
vooral gemeentelijke instanties opgetuigd om problemen van burgers
aan te pakken en veronderstelde ‘zwakkeren in de samenleving’
bij te staan. Het lijkt lovenswaardig, maar het gevolg van deze
omhelzing en betutteling is dat veel mensen nog apathischer worden
dan ze nu al zijn. Vroeg of laat - waarschijnlijk dat laatste - zal
de politiek ontdekken dat een heterogene samenleving als de
Nederlandse toch echt niet maakbaar is. Intussen zal er een enorme
bureaucratie zijn ontstaan. Want al die hulpinstanties moeten wel bemand
worden en krijgen hun eigen kantoor. Van een Centrum voor het Gezin in elke
gemeente tot een Meldpunt Fietsendiefstal (hadden we dat niet al: de
politie?). Anders gezegd: de boterzachte reorganisatie bij het Rijk,
dat moet krimpen met 12.800 arbeidsplaatsen, wordt elders dubbel en
dwars teniet gedaan. Met daarbij de aantekening dat het kabinet in
deze tijd van hoogconjunctuur het begrotingstekort
bewust
laat oplopen, in de hoop dat er later extra geld kan worden
binnengehaald.
Lees ook: 10
miljard naar de verkeerde problemen
(artikel van Johan Tsjoender) en (*)
Privatisering
bedreiging voor democratie (artikel van prof. Frank
Ankersmit)
14
juni 2007
Gemeenten krijgen veel meer geld en macht
Gemeenten krijgen ruim 1 miljard
extra
1,1
miljard erbij
Gemeenten krijgen meer financiële ruimte om
zelf vorm te geven aan hun taken. Dat kwam minister Ter Horst van Binnenlandse Zaken overeen in het
bestuursakkoord dat op 4 juni gesloten is met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG). De gemeenten
krijgen er 1,1 miljard euro extra bij voor het uitvoeren van de taken. Zij kunnen daarmee
zelf bijvoorbeeld het onderwijsbeleid, onderwijs en de zorg aanpakken.
Onroerendezaakbelasting
Gemeenten mogen vanaf volgend jaar weer zelf de limiet bepalen voor de
onroerendezaakbelasting (ozb). Volgens het kabinet past ook dat in het beleid om de
gemeenten zelf te laten bepalen wat hun prioriteiten zijn. Nu zit er op de ozb
een maximum van 2,60 euro per 2500 euro van de WOZ-waarde. Bovendien geldt nu
nog een maximale stijging van 2,75% per jaar voor de ozb. De Tweede Kamer
moet nog instemmen met het plan om de gemeenten zelf het plafond voor die
belasting te laten vaststellen.
Vereniging Eigen Huis
De Vereniging Eigen Huis is bezorgd omdat
zij denkt dat gemeenten hun vrijheid zullen misbruiken. Ze vreest dat de ozb
soms wel met 20 tot 40% omhoog zal gaan. De VEH stapt misschien naar de rechter.
De vereniging denkt houvast te hebben aan een recente uitspraak van de rechter
in een soort gelijke zaak over rioolrechten. Toen zei de rechter dat het
onredelijk is om huiseigenaren te belasten op basis van de waarde van hun huis.
Juristen gaan nu uitzoeken of die uitspraak gebruikt kan worden om het akkoord
over de ozb tegen te houden.
Kritiek van de oppositie
De VVD vindt het onbegrijpelijk dat gemeenten weer de
vrijheid krijgen om de hoogte van de onroerendezaakbelasting (ozb) te bepalen. Volgens VVD-Tweede Kamerlid Van Beek zal dit leiden
tot hogere ozb-heffingen: "Voor huizenbezitters en bedrijven zal dit zeer nadelig uitpakken". Het vorige kabinet had de ozb juist gemaximeerd om te voorkomen dat
gemeenten de heffing steeds verder zouden laten stijgen om hun begroting
sluitend te maken.
5 juni 2007
Generaal pardon
Er wordt gefluisterd dat de gemeenten extra geld wilden en nu krijgen om het
generaal pardon verder te bekostigen. De 55 miljoen euro die hiervoor is uitgetrokken, dekt
nog niet eens de uitkeringen van een kwartaal voor al die tienduizenden mensen.
De oplossing van dit geldprobleem tussen het kabinet en de gemeenten is - naast
de thans afgesproken extra bijdrage aan de gemeenten middels het
Gemeentenfonds - nu gevonden in het toestaan van uitbreiding en
verhoging van gemeentelijke heffingen. De burger betaalt voor alle
kosten, maar op een verhulde wijze.
Gemeenten als puinruimers
Onder het mom van
versterking van de lokale demokratie (met bestuur dichter bij de
burger 'om de kloof te dichten') moeten de gemeenten optreden als
puinruimers van het wanbeleid van de rijksoverheid en mogen ze de kosten van
deze werkzaanheden verhalen op hun makke ingezetenen. Het
landsbestuur kan en wil kennelijk de directe confrontatie met de conflicten in
de maatschappij niet aan en gebruikt zo de gemeenten als stootkussen tussen
zichzelf en de burgers.
Afschuiven van verantwoordelijkheid
Ook bij de zorg voor ouderen, zieken en gehandicapten verschuilt de centrale
overheid zich door de verantwoordelijkheid ervoor af te wentelen op de
gemeenten. Middels de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) laat ze fors op
de kosten van thuiszorg aan deze hulpbehoevenden bezuinigen door de uitvoering van de wet
op te dragen aan de gemeenten. De gemeenten hebben de zorgvraag qua
zwaarte van de dienstverlening weten in te perken en door middel van openbare
aanbesteding ('vrijemarktwerking') de kosten sterk verminderd. Door het inschakelen
van goedkopere huishoudelijke hulpen (zzp-ers) staan nu tienduizenden banen in de
thuiszorg op de tocht, maar wast de regering zelf zich de handen in onschuld voor wat
betreft de toegebrachte schade aan de kwaliteit van de dienstverlening en de
arbeidstoekomst van de thuiszorgmedewerkers.
Economisch liberalisme werkt
grenzenloos verwoestend
Sinds
1 mei staat het Polen vrij in Nederland te werken. Ze hebben geen werkvergunning
meer nodig. Het kortzichtige parlement is akkoord gegaan met een voorstel van
minister Donner van Sociale Zaken in deze kwestie. Donner verwacht dat jaarlijks
tussen de 100.000 en 120.000 Oost-Europeanen, meest Polen, van deze mogelijkheid
gebruik zullen maken. Ter vergelijk: vorig jaar zijn zestigduizend
werkvergunningen afgegeven.
De beslissing wijkt af van de regeling die de toenmalige staatssecretaris van
Economische Zaken Karien van Gennip in november noemde, dat per bedrijfsgroep
bekeken zou worden hoeveel buitenlandse krachten toegelaten mogen worden. Dit om
te voorkomen dat zij banen overnemen van Nederlandse werknemers.
Hoe groot is dat risico? Nederland telt momenteel ongeveer 400.000 werklozen.
Dus zou je denken: grenzen dicht. Maar daar staan 225.000 vacatures tegenover.
Het Nederlandse probleem is dat die werklozen niet geplaatst (kunnen of willen)
worden. Als alternatief kan het door Donner verwachte aantal Polen maximaal de
helft van deze vacatures vervullen. Dus geen nood, mits de afgesproken
maatregelen effectief zijn om de clandestiene uitzendbureaus te bestrijden die
Polen onder het minimumloon aanbieden en op die manier Nederlanders
wegconcurreren.
Resteren twee problemen. Het eerste betreft thuisland Polen, waar alleen al de
bouw 150.000 onvervulde vacatures telt. Het tweede probleem ontstaat wanneer al
die Polen zich hier gaan vestigen. Gaan we dezelfde fout maken als bij de Turkse
en Marokkaanse gastarbeiders? Of zullen de Polen zich gedragen als de Italianen
en de Spanjaarden, die hier kwamen werken en van wie de meesten vervolgens
terugkeerden naar hun vaderland?
Dat laatste lijkt het geval en zal steeds meer het geval worden naarmate in
Polen de welvaart stijgt. Ook is er een duidelijk verschil tussen de Polen die
blijven en veel allochtone Nederlanders van buiten Europa. Polen passen zich
gemakkelijk aan en lopen voorop in het opzetten van een eigen bedrijf. Het enige
waar zij problemen mee lijken te hebben is het Nederlandse katholicisme. Reden
waarom ze liever bijeenkomen in eigen vieringen.
Op de korte termijn lijkt de beslissing van vrije toegang de Nederlandse
economie enkel voordeel op te leveren. Maar straks krijgen ook de Bulgaren en
Roemenen en toekomstige toetreders dezelfde rechten. We roepen nu allerlei
veranderingen over onszelf af, terwijl we daar niet klaar voor zijn. De z.g.
integratie van wie hier nu al zijn, levert nog volop problemen op, vooral omdat
we zo vaag zijn over onze Nederlandse identiteit waar zij zich in zouden moeten
integreren. Kortzichtigheid omwille van het kortstondige economische gewin,
zonder zicht op een toekomstperspectief voor zowel die bijna 2 miljoen reeds
aanwezige niet-europese allochtone 'verrijkers' en de komende 'gastarbeiders' alswel de
Nederlandse burger.
Dat is typisch Nederlands. Ondanks het ‘nee’ tegen de EU-grondwet, leveren
we ons uit aan een megalomaan en bureaucratisch Europa. En het ergste is dat het
nauwelijks discussie oplevert. Die discussie komt pas over tien of twintig jaar,
als de gevolgen van wat we nu beslissen onomkeerbaar zijn. Net zoals toen. Toen
het PvdA-heerschap den Uyl besloot om die aanvankelijke paar duizend 'zielige' Turken en
Marokkanen die, aangelokt door een riante uitkering, geen zin hadden om terug te
gaan na gedane arbeid, lekker te laten blijven en hun hele dorp 'over te laten
komen'. Van die paar duizend zijn het er inmiddels ruim 1 miljoen geworden
waarvoor we nu rijkelijk de (belasting)beurs mogen trekken. De enigen die er
echt profijt van hebben gehad zijn de werkgevers en de linkse partijen. Die
laatsten hebben er immers weer een hoop stemvee bijgekregen.
7 mei 2007, bron Uitkijk "De Polen komen"
Een
bondige inleiding (op een antiglobalistische webstek) over liberalisme
is: De
oorsprong van het economisch
liberalisme. Over
de verandering van onze naoorlogse gemengde economie naar de recente neoliberale
economie en over
globalisering leze men ook: Liberalisme,
de almacht der markt en Wat
is globalisering ? , en over de
liberaliseringsgolf in het publieke domein: Privatisering
bedreiging voor democratie.
Over de planmatige massaimmigratie naar Europa handelt de identitaire webstek
ID-blog.
Regering doet niets tegen
zelfverrijking
Zelfs
PvdA eist van Bos optreden tegen topinkomens
(Novum) 9 april 2007 - Minister van Financiën
Wouter Bos (PvdA) kan wel wat meer ambitie tonen om de topinkomens in het
bedrijfsleven aan te pakken. Dat stelt de Tweede Kamer-fractie van zijn eigen
partij maandag. De fractie wil dat het kabinet in samenspraak met werkgevers
alsnog maatregelen neemt. Komen ze er samen niet uit, dan zou het kabinet
eenzijdig fiscale maatregelen moeten nemen en desnoods een verbod moeten
instellen op topinkomens.
PvdA-Kamerlid Paul Tang zegt blij te zijn met de zorgen die het kabinet deelt
over de topinkomens. "Wij willen nu van werkgevers horen of ze die zorgen
delen en of ze mogelijkheden zien die zorgen weg te nemen." Als werkgevers
niet bereid zijn tot maatregelen, moet het kabinet actie ondernemen, stelt Tang.
Bos schreef vrijdag met zijn staatsecretaris Jan Kees de Jager (CDA) een brief
aan de Kamer waarin staat dat het kabinet er geen voorstander van is topinkomens
aan te pakken met fiscale maatregelen. Zulke ingrepen zouden namelijk ook de
inkomens onder de top treffen en de tarieven van de inkomstenbelasting
behoren toch al
tot de hoogste in Europa. Bovendien zou volgens de regering de economische concurrentiepositie
van Nederland lijden onder de maatregelen.
Bos zelf
verlaagde als staatssecretaris van Financiën in Paars-II het hoogste
belastingtarief van 60 naar 52 procent zonder een toptarief, destijds werd
geöpperd 72 %, in te voeren voor buitensporige inkomens. Het belasten van topinkomens is een maatregel die met enige regelmaat vanuit
de vakbeweging wordt gepropageerd. In 2001 pleitte toenmalig FNV-voorzitter De
Waal voor het invoeren van een ‘kleptocratentax’. De huidige voorzitter
Jongerius herhaalde het pleidooi onlangs.
Tijdens de verkiezingscampagne hekelde PvdA-lijsttrekker Bos minister-president
Balkenende nadrukkelijk over diens gebrek aan ambitie om iets te ondernemen tegen de topsalarissen en
de zelfverrijking van de bovenlaag. "Noem
me drie voorbeelden dat dit kabinet iets heeft gevraagd van mensen met de
hoogste inkomens. Twee misschien ... Eén dan," drong Bos aan, toen
Balkenende een antwoord schuldig bleef. Vijf maanden later is Bos zelf minister
van Financiën en doet niets.
Paul Tang bestrijdt dat fiscale maatregelen de concurrentiepositie van Nederland
per definitie schaden. "Topbestuurders worden niet alleen gedreven door
geld. Ze worden afgeschilderd als geldwolven maar status is ook belangrijk. Als
Nederlandse bedrijven goed presteren, krijg je automatisch ook topbestuurders."
Lees ook over schaamteloze zelfverrijking in bedrijfsleven Elsevier van 10 april
Geen
lastenverlichting voor de burgerij
Nederlandse
energie duur binnen Europa
De Nederlandse energieprijzen blijven tot de
hoogste van Europa behoren. De afschaffing van de milieuheffing MEP op 1 januari
heeft daarin geen verandering gebracht. Dat meldt het CBS.
De Nederlandse elektriciteitsprijs, die begin jaren '90 onder het gemiddelde in
de EU lag, is nu op de op twee na hoogste. Dat komt volgens het CBS voor de
helft door een verhoging van de basisprijs en voor de ander helft door een
stijging van energiebelasting en btw.
Ondanks de grote eigen voorraden is ook de gasprijs tot de hooste binnen Europa
gaan behoren. Dat komt vooral door de energiebelasting de de btw.
NOS teletekst, wo 2 mei 2007
Collectieve
sector heeft bijna 100 miljard euro opgepot
Partij voor de Vrijheid
Vragen van het lid Van Dijck (PVV) aan de minister van Financiën over dood geld
bij de Collectieve Sector.
1. Heeft u kennisgenomen van het artikel “91.900.000.000 euro in
reserve” (*) over de reserves van de rijksoverheid, provincies, gemeenten, het
onderwijs, de zorg en de volkshuisvesting? Is dit bericht juist? Waar bestaan
deze reserves precies uit?
2. Zo ja, deelt u mijn mening dat het zeer ongewenst is dat de collectieve
sector over financiële reserves beschikt van bijna 100 miljard euro, dat vaak
als dood geld op de bank staat? Zo neen, waarom niet?
3. Bent u het met mij eens dat dit zo snel mogelijk tot het verleden moet
behoren en dat dit geld moet worden teruggegeven aan de belastingbetaler dan wel
moet worden geïnvesteerd ten behoeve van de mensen in het land? Zo ja, wilt u
ervoor zorg dragen dat dit ook gebeuren zal, zo neen, waarom niet?
(*) de Pers, 29 Maart 2007
Zie ook "Wilders wil 16 miljard lastenverlichting"
Ouderen in de tang bij Balkenende IV
Straf
om 'vroegpensioen'
Als u straks voor uw 65e stopt met werken, betaalt u na uw 65e
AOW-premie. Werkt u keurig door tot uw 65e, dan hoeft u die premie niet te
betalen. Met dit ingenieuze compromis leggen CDA en PvdA hun ruzie bij over de
fiscalisering van de AOW - ook wel 'Bosbelasting' genoemd. Wie 65 jaar is en blijft werken, krijgt juist een fiscale bonus.
Dat melden bronnen rondom de kabinetsformatie. De AOW-voorstellen
moeten gelden voor mensen die vanaf 1 januari 2011 65 jaar worden.
Volgens De
Telegraaf zijn CDA, PvdA en ChristenUnie het vrijwel eens over deze
oplossing. Het CDA krijgt zijn zin doordat ouderen worden gestimuleerd om langer
door te werken. Tijdens de verkiezingscampagne hamerden de christen-democraten
erop dat dit de oplossing is voor de vergrijzingsproblemen in Nederland. Ook Wouter Bos krijgt zijn zin. Door de prepensioenstraf gaan rijkere ouderen
meebetalen
aan de AOW. Het zou alleen om ouderen gaan die vroeg ophouden met werken en
die bovendien een bruto aanvullend pensioen hebben gespaard van minimaal 18.000 euro.
U moet er dus al met al wel voor zorgen dat u op de leeftijd tussen uw 55-ste en 65-ste jaar vitaal
blijft
en niet ontslagen wordt om deze strafmaatregel te ontlopen en de mogelijke
bonus te incasseren. Vraag is of u dat kunt, of u bij machte bent aan het ideaalbeeld van de
politiek te voldoen ?
Het
gekunstelde plan haalt het gehele stelsel van pensioenopbouw onderuit, is
fiscaal nauwelijks uitvoerbaar en sociaal volstrekt onredelijk, zo oordeelt
ook het CPB op 7 februari.
2 en 7 februari 2007
Ons bevind:
Ouderen mogen
beducht zijn over het komende regeerakkoord, nu het CDA tegemoet wil komen aan PvdA en ChristenUnie
wat betreft een verdere
fiscalisering van de AOW, de zogenoemde "ouderenbelasting"
of "ouderenheffing'. Wij hebben een geheel ander voorstel: Voor de financiering van de vergrijzing zou - eerder dan een
onbillijke fiscalisering van de AOW -
het thans goeddeels
vrijgestelde eigenwoningbezit belast kunnen worden met heffing van inkomstenbelasting
uit vermogen in box 3.
De echt 'rijkere ouderen' in de zin dat ze nauwelijks nog woonlasten hebben,
behoeven voor het eigenwoningbezit als verworven vermogen niet ontzien te
worden wat tegenwoordig het geval is ('Wet Hillen'), maar behoren over dit bezit
juist wel eerlijk vermogensbelasting te betalen. Enkel de overwaarde op hun huizenbezit wordt al berekend op 75 miljard euro !(*)
Deze
grondslagverbreding in box 3 levert de schatkist alleen al over die overwaarde extra inkomsten op van grof
geschat minstens 1 miljard euro.
Overigens lijden ouderen in de middenklasse nu al een verlies van bijna
5 procentpunt door de inkomensafhankelijke
zorgheffing over het pensioen. (Veel
huishoudens in koopkracht achteruit). Eigenlijk zijn hiermee de
tarieven van de inkomstenbelasting over de eerste en tweede belastingschijf in
box 1 voor 65-plussers al sterk opgehoogd. Deze lastenverzwaring kwam
bovenop de achterstand door de eerdere bevriezing van het AOW-pensioen en de
overige pensioenen, en de vaststelling van een verlaagde algemene
heffingskorting voor ouderen. De PVV is de enige groepering die het
Aow-pensioen wil verhogen met een totaal bedrag van 1 miljard euro. Ouderen zijn door de politieke kaste van
links tot rechts zwaar benadeeld (ook door VVD en CDA), doch de gevestigde politiek blijft
- heel
misselijk - maar klagen over de vergrijzing.
Zie ook:
PvdA is vals tegen ouderen in de middenklasse
Driekwart
van ondervraagden ontevreden over regeringsbeleid
Nederlanders
zijn ontevreden over de prestaties van regering, overheid en
politici. Een kwart van de bevolking ondersteunt het beleid van de
huidige regering. Niet meer dan 27 procent vindt dat de regering een
langetermijnvisie heeft. Dat blijkt vrijdag uit onderzoek van de
website 21minuten.nl. Daarvoor zijn de afgelopen tijd 170 duizend
mensen ondervraagd.
Vijftien
procent van de ondervraagden vindt dat de overheid maatregelen op
een goede manier uitvoert. Zes procent is van mening dat politici
een goed contact hebben met de bevolking en goed luisteren.
Negen
procent van de ondervraagden noemt de huidige samenleving solidair,
terwijl negentig procent wel de voorkeur geeft aan een solidaire
samenleving waarin bescheidenheid en kwaliteit van bestaan centraal
staan.
Uit het
onderzoek blijkt ook dat bijna de helft van de kiezers nog niet weet
op welke partij te stemmen bij de Tweede Kamerverkiezingen van 22
november. Een op de vijf Nederlanders geeft aan op een partij te
gaan stemmen omdat de andere partijen ze nóg minder
aanspreken.
Eerder bleek uit het onderzoek dat een
meerderheid, zestig procent, van de Nederlanders het geen probleem
vindt als de hypotheekrenteaftrek wordt beperkt of afgeschaft.
Bron
(Novum) -
vrijdag 03 november 2006 om 11:10:36
Nederlander
somber over economie
De Nederlanders zijn
de afgelopen twaalf maanden minder positief geworden over hun eigen financiële
situatie.
Somber
Volgens het jaarlijkse onderzoek van het bureau Market Response verwacht 22% dat
het beter wordt. Vorig jaar was dat nog 43%. Bij de mensen van 55 jaar en
ouder verwacht slechts 10% dat de financiële situatie de komende tijd zal
verbeteren.
Inkomen
24% van de Nederlanders is de afgelopen drie maanden niet uitgekomen met het
netto inkomen. 62% vindt het geen goed moment voor grote inkopen, grote
aankopen, zoals een auto of een televisie. Indien het netto inkomen zou stijgen,
besluit 71% dit niet uit te geven, maar te gaan sparen.
Baan
55% maakt zich zorgen over behoud van zijn baan. 20% van de werkende
Nederlanders is van mening dat de kans om werkloos te worden, is toegenomen.
Andere cijfers CBS
Overigens meldde het CBS eind vorige maand juist dat consumenten optimistisch
zijn over de economische situatie. In september steeg de index van het
consumentenvertrouwen naar 9, van 4 in augustus. Volgens het CBS verbeterde
zowel het oordeel over het economische klimaat als de koopbereidheid.
Bron: RTL Nieuws, 5 october 2006
Ook
GroenLinks
omhelst het liberalisme
Leden GroenLinks achter beperken ontslagrecht
De leden van GroenLinks hebben zondag op het congres van hun
partij in Zwolle ingestemd met de omstreden plannen om het
ontslagrecht aan te passen en de werkloosheidsuitkering (WW) te
verkorten van drie naar één jaar.
De
maatregelen staan in het verkiezingsprogramma van GroenLinks. Ze
zijn bedoeld om de tweedeling tussen oudere werknemers met vaste
contracten en jongeren met tijdelijk werk te verkleinen. Tegenstanders noemden de plannen
rechts.(*) Volgens hen betekenen ze
een verdere afbraak van de sociale zekerheid.
Volgens Tweede Kamerlid Kees Vendrik, één van de bedenkers van
de plannen, zijn ze juist radicaal sociaal. Werknemers met een
vaste baan kunnen als het aan GroenLinks ligt straks sneller
worden ontslagen. Daar staat tegenover dat werkgevers die te vaak
mensen ontslaan meer moeten meebetalen aan de
werkloosheidsuitkering. Alle werkgevers betalen mee aan scholing
voor werknemers. Een voorstel om alle werknemers stemrecht te
geven over hun cao, ook als zij geen lid zijn van een vakbond,
haalde het niet.
(Novum)Uitgegeven
op zondag 01 oktober 2006 om 14:03:49
Ons bevind:
(*)
Met
deze voorstellen tot afbraak van sociale zekerheid is GroenLinks - net
als al langer de PvdA die onder Kok haar ideologische veren
afschudde - volledig om naar het liberalisme.
GroenLinks
verkwanselt hiermee rechten en belangen van heel veel Nederlanders.
Femke Halsema wil echter dolgraag meeregeren en veel overheidsgeld
inzetten voor haar linkse hobby's aangaande de multiculturele
samenleving ten behoeve van allochtonen. Om
wille van de hiervoor benodigde financiën uit de schatkist wordt
zelfs de VVD sociaal-economisch hard op rechts ingehaald.
Een
politiek strategische manoeuvre van sociale kaalslag waarin D66 bij
de deelname aan de regering Balkenende (onder meer met het
antinationale sociaal-economische beleid van ex-minister Brinkhorst)
haar voorging. Prooi van kaalslag bij de 'vrijzinnige' partij zijn weinig
weerbare, gewone Nederlanders uit de middenklasse zoals oudere
werknemers die ontslagen worden, kostwinnersgezinnen en bejaarden
met een enigermate passend pensioen. De slagzin voor al deze
partijen kan luiden "Eigen volk barst !".
Alle
grote politieke partijen kunnen iets van hun gading terugvinden in
het ontwerpadvies voor de middellange termijn, dat de Sociaal
Economische Raad (SER) woensdag openbaarde. De PvdA zal zich door de
SER gesterkt voelen in zijn pogingen ook ouderen meer te laten
meebetalen aan de AOW. De twee regeringspartijen krijgen steun in
hun opvattingen de hypotheekrente omgemoeid te laten. De VVD haalt
bovendien als speciaal punt binnen dat de belastingen over een brede
linie omlaag behoren te gaan. Het CDA ten slotte zal tevreden zijn
dat de SER door hogere arbeidsparticipatie de vergrijzing betaalbaar
wil maken.
Het plan om de participatie van werknemers tot 2040 met
honderdduizenden te verhogen is ambitieus. De uitwerking en
haalbaarheid van dit plan zijn echter ongewis. Alle initiatieven als scholing, kinderopvang, ziektepreventie en
belastingverlaging ten spijt, hebben eerdere ervaringen met deze
instrumenten laten zien dat actief arbeidsmarktbeleid moeizaam
verloopt en veel teleurstellingen oplevert. De echte arbeidsgroei
komt vooral van structurele hervormingen van de Nederlandse
economie. Zo beschouwd is het teleurstellend dat op cruciale
dossiers – met name de huursubsidie en hypotheekrenteaftrek – het compromis of
het ontwijken overheerst en er geen sociaal rechtvaardige
keuzes worden gemaakt. Tekenend voor dit laatste zijn net als
bij het CDA de fiscale
voorstellen tot afschaffing van de algemene heffingskorting bij
niet-werkenden waardoor kostwinnersgezinnen en waarschijnlijk ook
gepensioneerden getroffen zouden worden.
Het ingewikkelde en vastgelopen woningdossier durft de raad
evenmin aan te pakken; een belangrijke motivering om de renteaftrek
ongemoeid te laten. Dit standpunt opent ruimte voor politieke
partijen om met bij voorbaat verstorende subsidieregelingen voor
starters op de huizenmarkt de problemen te vergroten.
Volkskrant, Joop van
Heijgen - Rotterdam, 31 augustus 2006
SER
steunt PvdA: laat ouderen
meebetalen aan AOW
De werkgevers en de vakbonden vinden een verhoging van de AOW-leeftijd
voorlopig niet nodig. Ze denken dat de AOW betaalbaar kan blijven door
rijkere 65-plussers te laten meebetalen aan de AOW. Dat staat in een
advies voor de middellange termijn van de SER waaraan werkgevers en
werknemers nog werken.
De aanpak waarvoor de sociale partners kiezen, komt overeen met die van
PvdA-leider Bos.
CDA en VVD vinden dat er voorlopig niets met de AOW hoeft te gebeuren. Zij
denken dat de kosten van de vergrijzing kunnen worden opgevangen door meer
ouderen onder de 65 te laten werken.
Bron: NOS teletekst 25 Augustus 2006
Zie ons eerdere bevind hierover bij PvdA
is vals tegen ouderen in de middenklasse
PvdA is vals tegen ouderen in de middenklasse
Meebetalen
AOW kost oudere tot 16 procent
Door fiscalisering van de AOW
lopen gepensioneerden met aanvullende pensioenen inkomensverliezen
op tot 16 procent. De lastenverzwaring voor gepensioneerden als
gevolg van fiscalisering bedraagt 2 miljard euro.
Dit blijkt uit berekeningen die minister Zalm (Financiën, VVD) aan
de Tweede Kamer heeft gestuurd. Het is voor het eerst dat de
inkomenseffecten van volledige fiscalisering – afschaffing van de
premievrijstelling voor de AOW voor 65-plussers – in detail zijn
uitgewerkt.
PvdA-leider Wouter Bos heeft voorgesteld de AOW
te fiscaliseren voor ‘rijkere gepensioneerden’. Hieronder
verstaat de PvdA 65-plussers met een aanvullend pensioen vanaf
10.000 euro. Uit de berekeningen van Financiën blijkt dat het
negatieve inkomenseffect dan tussen 7,5 (echtpaar) en 11 procent
(alleenstaande) bedraagt. Met een extra ouderentoeslag wil de PvdA
dat effect deels compenseren.
Als gepensioneerden bijdragen aan de AOW,
moeten ze meer betalen in de eerste en tweede schijf van de
belastingen. Dit heeft negatieve inkomenseffecten bij aanvullende
pensioenen vanaf 2.500 euro per jaar. Het grootste negatieve effect
doet zich voor bij een jaarinkomen (AOW plus aanvullend pensioen)
van omstreeks 30.000 euro. Boven dat bedrag neemt het negatieve
effect geleidelijk af.
16 juni 2006
Ons bevind:
PvdA-leider Wouter Bos zegt in zijn
reactie dat "geen enkele AOW'er erop achteruitgaat", maar dat wil niet
zeggen dat geen enkele gepensioneerde erop achteruitgaat. De gepensioneerde met
een bruto inkomen, inclusief AOW, van rond de € 30.000,
wat tegenwoordig bepaald geen vetpot is wegens de immer stijgende zeer hoge
woonlasten, wordt dan volop gepakt. Slechts de oudere met een hypotheekvrij
eigen huis
heeft weinig last.
De financiering van
de vergrijzing kan gemakkelijk elders gevonden worden zoals bij het sterk
verminderen van de overheidsuitgaven bij ontwikkelingshulp en defensie, en van
de subsidies bij economische zaken en allerlei andere ministeries, en door het
belasten van de eigen woning in box 3 (zie onder andere de voorstellen van Wilders,
Gemiste kansen en Overheid
verspilt miljarden op de woningmarkt). Tussen ouderen onderling zijn
grote verschillen in woonlasten ontstaan en daarmee in koopkracht, ook bij
gelijke pensioeninkomens. Het valt hierom volop te billijken om bezitters van
een deels afbetaald eigen huis, veelal ouderen, te belasten op hun
vermogen in het eigenwoningbezit dat ze doorgaans met veel staatssteun middels
aftrek van de hypotheekrente verworven hebben.
Overigens lijden de ouderen in de middenklasse nu al een verlies van bijna
5 procentpunt door de inkomensafhankelijke
zorgheffing over het pensioen.(Veel
huishoudens in koopkracht achteruit). Eigenlijk zijn hiermee de
tarieven van de inkomstenbelasting over de eerste en tweede belastingschijf in
box 1 voor 65-plussers al sterk opgehoogd. Deze lastenverzwaring kwam
bovenop de achterstand door de eerdere bevriezing van het AOW-pensioen en de
overige pensioenen, en de vaststelling van een verlaagde algemene
heffingskorting voor ouderen. Ouderen zijn door de politieke kaste van
links tot rechts zwaar benadeeld (ook door het CDA), doch de gevestigde politiek blijft heel
misselijk maar klagen over de vergrijzing.
Redactie Heemland, 16 juni 2006
Inkomens opnieuw achteruitgegaan
Inkomen
Het primair inkomen steeg met 2,3% tot 319,5 miljoen euro in 2005. Het gaat hier
om het inkomen uit arbeid plus inkomen uit vermogen, zoals rente of dividend.
Daar staat tegenover dat de betaalde belastingen, huren en premies sneller toenamen dan
de ontvangen lonen en uitkeringen.
Inflatie
Wanneer deze in de berekening worden meegenomen, nam het inkomen nog maar met 1%
toe. Gecorrigeerd voor inflatie bleef er uiteindelijk een min van 0,7% over. Dat
betekent dat het reële inkomen met 0,7% afnam.
Daling sinds 2002
Sinds 2002 daalt dit reële inkomen, terwijl het in 2001 nog met bijna 6% steeg.
In 2004 was de daling van het reële inkomen miniem met een achteruitgang van
0,2%. In 2003 daalde het sterker, met meer dan 2%.
Bron: RTLZ 14-08-2006
'Ontwikkelingshulp
verdwijnt in Westerse zakken'
Bijna de helft van het budget van de Europese Unie
voor ontwikkelingshulp gaat op aan Westerse consultants en bureaucratie.
Waakhond
De EU stelde in 2004 34 miljard euro aan hulp beschikbaar. Daarvan kan volgens
ontwikkelingshulp-waakhond ActionAid 19,5 miljard euro als 'echte hulp' worden
gezien. De rest ging op aan andere zaken.
Cambodja
ActionAid noemt een project in Cambodja als voorbeeld. Westerse consultants
kregen daar 13.400 euro per maand, terwijl lokale functionarissen 31 euro
verdienden. Vaak is hulp aan allerlei voorwaarden verbonden en heeft het
ontvangende land niets te zeggen.
Politiek
Volgens ActionAid worden vooral bedrijven in het donorland beter van de hulp. En
vaak wordt hulp ook gegeven uit wereldpolitieke overwegingen.
Bron: RTLZ.nl,
5 juli 2006
Politieke kaste haat saamhorige
middenlaag
Van links tot rechts is er grote overeenstemming bij de politieke partijen over welke groepen in de samenleving door politiek beleid begunstigd moeten worden, welke gunsten dan vervolgens verhaald worden op de andere groepen door forse extra lastenverzwaringen. Dat zijn al te dikwijls de lagere en middelbare inkomensgroepen uit de middenlaag en dan natuurlijk vooral de niet of nauwelijks geörganiseerden en meest weerlozen uit die middenmoot zoals huurders, gepensioneerden en ouderen zonder inkomsten uit tegenwoordige arbeid. Kortom met name middengroepen die hun door politiek beleid toegebrachte schade nergens kunnen compenseren en niet snel de straat op zullen gaan om te protesteren. Deze groepen zijn er de laatste jaren tijdens paarse en rechtse kabinetten telkens percenten in koopkracht en bestedingsruimte op achteruit gegaan terwijl de groepen met de hoogste en laagste inkomens, de hoogmodale tweeverdieners net zo goed als de bijstandstrekkers, hun inkomen vaak goed vooruit zagen gaan of gerepareerd kregen middels extra inkomensondersteuning via allerlei toeslagen, specifieke kortingen en dergelijke. bare inkomensgroepen uit de middenlaag en dan natuurlijk vooral de niet of nauwelijks geörganiseerden en meest weerlozen uit die middenmoot zoals huurders, gepensioneerden en ouderen zonder inkomsten uit tegenwoordige arbeid. Kortom met name middengroepen die hun door politiek beleid toegebrachte schade nergens kunnen compenseren en niet snel de straat op zullen gaan om te protesteren. Deze groepen zijn er de laatste jaren tijdens paarse en rechtse kabinetten telkens percenten in koopkracht en bestedingsruimte op achteruit gegaan terwijl de groepen met de hoogste en laagste inkomens, de hoogmodale tweeverdieners net zo goed als de bijstandstrekkers, hun inkomen vaak goed vooruit zagen gaan of gerepareerd kregen middels extra inkomensondersteuning via allerlei toeslagen, specifieke kortingen en dergelijke.
De middenmoot van ons volk, welke zich even vertegenwoordigd voelde bij Pim Fortuyn maar geen politieke belangenbehartigers van linkse of rechtse signatuur kent en geen doeltreffende lobby's van vakbonds- of werkgeverszijde of soms een Woonbond achter zich weet, betaalt het gelag. Moedwillig blijkt de politieke kaste keer op keer een maatschappelijk systeem van onderlinge verdeeldheid in stand te houden waarin ongelijke behandeling plaats vindt tussen groepen uit de middenlaag die òf omlaag gedrukt worden òf omhoog gestuwd worden om door dit politieke uiteenspelen een zo groot mogelijke uiteenrijting van de middenklasse, het hart van ons volk te bevorderen. Het is de verdeel-en-heers-tactiek van de gevestigde orde waarbij het midden vermalen en verbrokkeld wordt om van deze middenmoot de kiezerssteun te bestendigen aan de gevestigde politieke kaste der machtspartijen, van rechts voor de rijken tot links voor de armen.
In de politiek is men nu weer bezig om de bestedingsverschillen te versterken door sommige groepen uit de middenlaag zoals gezinnen met jonge kinderen en bezitters van een eigen woning zoveel mogelijk te begunstigen en ouderen, gepensioneerden en huurders juist veel koopkracht af te pakken. Dit gebeurt bij het nieuwe zorgstelsel en het nieuwe huurstelsel middels een herverdeling van welvaart die ongekend van omvang en scherpte is en de al zeer ongunstige belastingherziening van 2001 in ernst evenaart.
Een voorbeeld uit de praktijk is de gepensioneerde met een bruto inkomen van rond de € 30.000,- die op z'n enkelvoudige AOW van € 636,69 een 'inkomensafhankelijke bijdrage' voor de zorgverzekeringswet (Zvw) van € 42,01 (6,5 %) moet afdragen zodat hij - na een geringe inkomensvergoeding van € 9,66 (dat is dus wel eventjes een gulle € 1,06 meer dan vorig jaar!) - netto € 604,34 betaald krijgt van de SVB, en over z'n aanvullende pensioen van ongeveer € 21.000,- aan Zvw-bijdrage rond € 932,- (4,4 %) betaalt, zodat hij zich gesteld ziet voor een inkomensafhankelijke bijdrage voor zijn ziekteverzekering van rond € 1466,- (4,9 % van zijn bruto inkomen !); let wel dat dit komt bovenop z'n nominale premie voor de zorgverzekeringspolis. Dat wil zeggen dat er eigenlijk een extra verhoging van de belastingheffing in de eerste en tweede belastingschijf is bijgekomen van gemiddeld per schijf 4,9 % voor mensen zonder de vergoeding van een werkgever of uitkeringsinstantie voor de Zvw ! Natuurlijk is dit kabinet wel zo wijs geweest deze Zvw-bijdrage formeel buiten de inkomstenbelasting te houden en geen ziektekosten- of zorgheffing, of zorgbelasting te noemen; over volksverlakkerij gesproken. Van enige koopkrachtcompensatie voor deze nieuwe heffing is echter nauwelijks sprake, tenzij men in aanmerking komt voor een zorgtoeslag. Eigenlijk is sprake van een forse verhoging van de tarieven van de eerste twee belastingschijven voor kleine zelfstandigen en ouderen. Maar volgens de regering Balkenende II/III is deze inkomensachteruitgang 'niet onbedoeld'' geweest en dus in haar visie gerechtvaardigd. En dan mopperen de ministers nog over het onbegrip van de burgers voor het zo noodzakelijk geachte kabinetsbeleid !
Hetzelfde laken een pak is het bij het nieuwe huurstelsel waarbij huurders in de geliberaliseerde en te liberaliseren 'vrije' huursector opgescheept worden met forse huurverhogingen ver boven het inflatieniveau, ongeacht hun inkomenssituatie die de afgelopen jaren nauwelijks of niet de inflatie heeft bijgehouden. Bovendien zal de betaalbaarheidsheffing die de regering volgens het voorstel IBH (Interimwet Betaalbaarheidsheffing Huurwoningen) oplegt aan verhuurders om deze te laten bijdragen aan de verhoging van de huursubsidies voor de laagste inkomens (tegenwoordig huurtoeslagen genoemd), volop verhaald mogen worden op dezelfde reeds jarenlang zwaar uitgemolken huurders door middel van weer extra huurverhogingen. Is men èn huurder èn oudere met een middeninkomen, dan is de inkomensachteruitgang helemaal buitensporig groot. Voor hen is het "na het zuur nog meer zuur". Bij de woorden van de premier dat de economie aantrekt en de koopkracht stijgt, denken ze gek te worden. En het vreemde is dat de politieke kaste van links tot rechts zich volstrekt ongevoelig toont voor de noden van deze ernstig benadeelde groepen uit de middenlaag van ons volk.
Van de rechtse VVD, CDA en D66 hoeft niets verwacht te worden. Ze koesteren allereerst de gegoede burgerij, welvarende middenstanders, zakenlieden en bovenlaag ondermeer middels de onbeperkte fiscale aftrek van hun hypotheekrente. Maar ook op links, de PvdA en andere, hoeft niet gerekend te worden zoals gebleken is bij de recente debatten rond het rampzalige huurplan van minister Dekker waarbij PvdA en CDA slechts aandacht hadden voor de huurders uit de laagste inkomensgroepen, bij de gestrande formatiebesprekingen tussen CDA en PvdA van begin 2003 waarbij deze partijen het bestonden in hun toenmalige kabinetsplan een huurbelasting te willen invoeren voor mensen die geen huursubsidie ontvingen en daarom zouden 'scheefwonen', en bij de eerdere grote belastingherziening van 2001 van Wouter Bos, Willem Vermeend en Gerrit Zalm met invoering van groene belastingheffingen (ecotax) en het begunstigen van eigenwoningbezitters door het fiscaal ontzien van het bezit van de eigenwoning door deze onder te brengen in box 1met tal van tariefsverlagingen en faciliteiten zoals de hypotheekrenteaftrek maar zonder enige gelijkwaardige tegemoetkoming aan huurders in de 'vrije huursector'.
Links hangt tegenwoordig volop de liberalistische leer aan, uitgezonderd de SP, maar beschermt wel met steun van rechts de onderlaag middels toeslagen en kortingen. Allebei zijn ze immers uiterst beducht voor de wassende allochtone populaties. De PvdA-voorstellen van Wouter Bos - voorzover reeds enigszins bekend - behelzen een behoefte- en inkomensafhankelijk systeem van woontoeslagen, fiscalisering van de volksverzekeringen zoals de AOW en afschaffing van vrijwaring van de AOW-premieheffing voor gepensioneerden, en betekenen zo een verdere aanslag op de toch al wankele positie der middeninkomens. Naar nu berekend is, gaan gepensioneerden met een bruto inkomen van rond de € 30.000,- dik 14 tot 17 % aan koopkracht verliezen !, en dat wordt 'minder meer' genoemd door de PvdA. Het is een moedwillige linkse inkomenspolitiek van nivellering en verarming tegenover ouderen, dwars in tegen staand pensioenbeleid (met franchise-korting bij de pensioenopbouw) en fiscale wet- en regelgeving waarop deze dachten te kunnen vertrouwen om na pensionering, meestal al gepaard gaand met financiële achteruitgang, toch gepast hun leven voort te zetten. Om pensioengaten te voorkomen zou fiscalisering van de AOW (met gelijktrekking van de belastingtarieven) gepaard dienen te gaan met een sterke verlaging van de franchise en kan ze redelijkerwijs ook slechts geleidelijk ingevoerd worden.
Een pensioen (inclusief AOW) van 70 % van het eindloon is thans bij de meeste pensioenfondsen het maximaal haalbare en vereist dan ook vrijstelling van AOW-premieheffing om niet fors achteruit te gaan. Zij worden 'rijke ouderen' gevonden in socialistische kring. Dit is ronduit belachelijk mede gezien de nieuwe zorgheffing en de huidige torenhoge woonlasten die velen van hen die geen afbetaalde eigen woning bezitten, ook afdragen net zo goed als jongere gezinnen. Beneden de ongeveer € 18.000,-, later onder massieve druk bijgesteld naar € 23.000,-, mag men van de PvdA z'n hand gaan ophouden voor een inkomensafhankelijke ouderenkorting.
Algemeen wordt de middenmoot echt steeds zwaar belaagd. Of het nu gaat om huren, zorg of pensioen, steeds komen de lasten voornamelijk bij deze groep terecht. De steun aan de onderklasse wordt uitgebreid door het laatste beetje aan nog aanwezige onderlinge solidariteit, dat ook wederkerig bedoeld is voor de overige - meest middelbare - inkomensgroepen, af te breken.
Bij het wijzigen van het arbeidsmarktbeleid naar soepel ontslag en verhogen van de pensioenleeftijd wordt totaal voorbijgegaan aan de natuurlijke werkelijkheid van het tanen van veerkracht, gezondheid en vaardigheden bij het vorderen van de leeftijd. Langer mogen doorwerken is slechts aan weinigen gegund. Is men als oudere werkloos geraakt en zonder geschikt netwerk, dan wordt de kans op nieuw passend werk zeer gering. Een regering van PvdA met CDA of VVD is met al dit soort voorstellen gemakkelijk te vormen omdat voor geen van al deze partijen de belangen van hun gegoede kiezers en bestuurlijke elite zelf geschaad worden; zie het verleden. Ze bijten elkaar allerminst. Het politieke systeem van verdeling van het volk door middel van de politieke schijntegenstelling tussen links en rechts waar de bestuurlijke kaste met haar banenmachinerie voor partijleden heel wel bij vaart, blijft dan aangenaam onaangeroerd.
Bij wat zich tot op heden aan politieke nieuwlichters heeft aangediend, is ook geen aandacht en begrip te bespeuren voor de welvaartsachteruitgang van deze middengroepen van ons volk. Het algemene, nationale belang, anders dan van het grote bedrijfsleven, is geen richtsnoer meer. Het is allemaal (neo)liberalisme en bevorderen van vrij verkeer en marktwerking wat de klok slaat. En men laat zich in gijzeling houden door de sociale, financiële en andere eisen die de afgedwongen integratie stelt, ingegeven door de buitengewone grote angst voor het allochtonendom dat hoe dan ook op z'n wenken bediend en tegemoet gekomen wordt.
De redactie, 21 en 28 april 2006
Centraal Economisch Plan: de staatsschuld slinkt maar ook het
eigen vermogen
Bestemming opbrengst
De Staat hoopt met de verkoop van Connexxion 400 miljoen euro te verdienen. Maar
dat geld wordt doorgaans niet in een spaarpotje gestopt of gebruikt voor het
terugbrengen van de Staatsschuld. In plaats daarvan besteedt de overheid het aan
vaste lasten (ambtenarensalarissen, voorzieningen) of leuke dingen. Dat laatste
is niet uitgesloten aangezien de verkiezingen er weer aankomen..
Bron RTLZ 25 mei 2006
Sociale discriminatie in de middenklasse
De gevestigde politiek benadeelt gewone huurders fiscaal en sociaal al heel lang wat betreft kansen op vermogensopbouw, belasting van (liquide) bezit, vrijstellingen en woonsubsidies zoals huurtoeslag en hypotheekrenteaftrek, die met bijna 2 miljard en 11,7 miljard euro betaald worden uit de algemene middelen van de rijksbegroting ! De subsidies en fiscale voordelen drijven de prijs van woningen op. Zo worden met staatssteun bouwen en wonen kunstmatig duur gehouden, zeker ook in het gereguleerde gedeelte van de woningvoorraad waarvoor immers de huursubsidie geldt waardoor in de huren een hoge bodem gelegd is. De verhuurder ontvangt immers bij een huursubsidieklant de huursubsidie en brengt wel aan de anderen een maximale huur in rekening. Zot is dat die niet-ondersteunde, gewone huurders in het huisvestingsjargon als dank voor hun vette huurafdrachten bestempeld worden als 'scheefwoners' die zouden moeten 'doorstromen'. Ondanks het steeds verder opblazen van de koop- en huurprijzen waarop een heilzame correctie zou behoren te volgen, kunnen er - mede door deze vormen van staatssteun - geen nuttige, noodzakelijke prijsdalingen op de woningmarkt plaatsvinden. De lage en hoge inkomensgroepen, onderkant en bovenlaag worden in hun woonlasten al met al fors tegemoet gekomen, terwijl met name modale huurders slechts mogen dokken.
Doordat de eigen woning bij de belastingherziening van 2001 ondergebracht is
in box 1 van de inkomstenbelasting, is fiscale discriminatie
ingevoerd tussen huurders en eigenwoningbezitters. In 2004 was het
gemiddelde vermogen per Nederlands huishouden 264.000 euro (na
aftrek van alle schulden waaronder de hypotheekschuld). Het
vermogen bij veel eigenwoningbezitters is vooral ontstaan in de jaren '90
door de huizenprijsexplosie. Ze hebben er in wezen niets voor hoeven
doen, maar werden met de hypotheekrenteaftrek wel fiscaal
bevoordeeld en ontzien.
Door de belastingherziening wordt dit grotendeels door de
prijzenhoos verkregen vermogen nog
verder ontzien door sterk verlaagde tarieven van hooguit 0,6 % in box 1 van het
eigenwoningforfait. Dit forfait is bovendien beperkt tot ten hoogste € 8.750,-
bij een 'huis' van meer dan 1.200.000 euro. In strijd met elke
fiscale logica en billijkheid wordt het eigenwoningforfait ook nog
verminderd naar gelang van de mate van aflossing van de hypotheek zodat,
wanneer het huis volledig
hypotheekvrij geworden is, dit forfait over het verkregen woninggebonden
vermogen nul is. Echt de wereld op z'n kop.
Hoe
anders wordt omgegaan met een zonder staatssteun verworven vermogen van
mensen zonder een te duur ingekochte woning zoals huurders. Boven €
39.044,- per gezin (zonder kinderen) wordt dit tegenwoordig belast met 1,2% in
box 3. Zulke burgers met een bescheiden vermogen van bijvoorbeeld
109.044 euro, een bedrag dat
volgens de norm van vroeger (thans te ramen op 113.849 euro) nog onder de vermogensvrijstelling zou
vallen, betalen hierover nu jaarlijks € 840,- extra aan
belastingen.
Aldus
is een grote kloof ontstaan binnen de middenklasse - ook al heeft
men hetzelfde arbeids- of pensioeninkomen - in koopkracht,
bestedingsmogelijkheden en maatschappelijke behandeling tussen
huishoudens met lage woonlasten (in het algemeen kopers van vóór
pakweg 1996) en met hoge woonlasten, onder welke laatste verreweg de
meeste huurders.
Het meest schrijnend is het verschil onder de ouderen.
Huurders met een gemiddeld
gezinsinkomen van één tot twee maal modaal worden stelselmatig achtergesteld. Voor hen zijn er geen toeslagen, kortingen,
subsidies of andere voordelen, maar wel jaarlijkse huurstijgingen. In
het parlement zitten
hoogstwaarschijnlijk
nauwelijks huurders. De bijna 2 miljoen hurende huishoudens met
middeninkomens missen te enen male een politieke belangenbehartiger om hun fiscale
en andere benadelingen glad te strijken. Hoewel ze eenderde deel
uitmaken van de Nederlandse bevolking, vormen ze de grootste vergeten
middengroep van het land die voor alles opdraait en altoos de volle
som betaalt.
De redactie 18 oktober 2005
Grenzen
voor Polen open per 1 januari 2007
De grenzen voor werknemers uit Polen en de andere nieuwe
EU-lidstaten gaan open vanaf 1 januari 2007. Dat heeft het kabinet besloten.
Vergunning
Verwachting
Zo mag de Arbeidsinspectie boetes gaan geven als werkgevers minder uitbetalen
dan het minimumloon. De verwachting is dat het aantal migranten dat naar
Nederland komt wordt verdubbeld.
RTL Teletekst, 1 april 2006
Alles wordt ontwricht behalve de economie
Open Orthodoxie Marcel Bas en Erik van Goor - Het kabinet is er nog niet uit. Vooral het CDA weet nog niet of het opheffen van belemmeringen voor werknemers uit landen die in 2004 tot de Europese Unie zijn toegetreden wel zo’n goed idee is. CDA-minister Bot van Buitenlandse Zaken vreest dat Nederland het afvoerputje van Europa wordt als Nederland als enige de grenzen opent voor werknemers uit nieuwe EU-landen.
Men is principieel voorstander van het openen van de grenzen, maar wil niet als enige opdraaien voor de vervelende gevolgen van deze beslissing. Dus als de omringende EU-landen hun grenzen ook openstellen is er niets aan de hand. Spreiding van ellende noemt men dat. Afgezien van het weinig verheffende dat er in de vergelijking met het afvoerputje zit; weten de Polen wel hoe de neoliberale elite naar hen kijkt?
Tot nu toe krijgen werkgevers alleen een werkvergunning voor Polen als er een tekort is aan arbeidskrachten in hun sector. Maar als het aan de neoliberale politiek ligt, zal dat veranderen. Iedereen moet met iedereen kunnen concurreren. Dat is goed voor de economie. Dat zal wel. Maar is het ook goed voor al het andere in het leven dat er toe doet? Is het goed voor de Polen zelf?
De snelle toename van de wereldhandel en het proces waar mensen hun gemeenschappen ontgroeien, kan men kort samenvatten onder het woord globalisering. Dit is een verschijnsel, volgens velen een onvermijdelijk verschijnsel, dat een gevolg is van de vergemakkelijkte communicatie over de gehele wereld. Vliegtuigen, massamedia en Internet maken de wereld metaforisch gesproken kleiner en men voelt dat de uitdaging om je afzetmarkt nog groter te maken dan dat-ie was, aangegaan moet worden.
Maar met het noemen van dit verschijnsel van wereldverkleining raken we niet de kern van het globalisme, wat een wereldovertuiging is van de huidige wereldleiders en hun ondersteuners. Globalisme is dus niet een verschijnsel maar een concept, een leer, die deel uitmaakt van de neoliberale ideologie, die het Westen al enkele decennia in z’n greep heeft.
Het neoliberalisme onderhoudt een hechte band met het globalisme. Immers, het neoliberalisme is invloedrijker dan ooit omdat het de grote wereldvisie is die overbleef nadat alle ideologieën hadden afgedaan. Het communisme is verdwenen, volgens de liberalen en sociaal-democraten vanwege de juistheid van de westerse invulling van de vrije markt, en als wereldalternatief voor levensgeluk wordt het systeem van onbeperkte handel gepropageerd. Westerse sociaal-democraten en liberalen, allebei exponenten van een materialistische invulling van een op de Verlichtingsleest geschoeid egalitarisme, hebben elkaar sinds de val van het communisme ontmoet en een nieuwe wereldvisie ontwikkeld.
Het is dit egalitarisme, dit gelijkheidsdenken dat vijandig staat tegenover culturele, collectivistische verschillen en oude sociale, zichzelf in stand houdende structuren. Het gelijkheidsdenken van de 20ste en 21ste eeuw vernietigt de meritocratie en het aristocratisch aspect van de oude klassestructuren, en verlaagt de klassen tot louter economische entiteiten. Klasse wordt in onze recente tijd uitgedrukt in geldbezit en niet in (aangeboren) vaardigheden, overerving, uitmuntendheid, onderlegdheid of leiderschap, zoals in oudere (de Europese incluis) culturen.
Nee, klasse is geld, En wie geld heeft, heeft macht. De nieuwe klassen bepalen wat er gekocht wordt, wat de consument wil, enz. De nieuwe klasse is de transnationaal opererende marktkoopman, en de nieuwe massa’s zijn de afhankelijke, ontwortelde consumenten. Ontworteld in de ruimste zin des woords; niet alleen door massa-immigratie naar Europa, maar ook door de eerder genoemde vernietiging van de sociale structuren van meritocratie, aristocratie en hiërarchie. Kortom, Europa is zijn orde kwijt en het consumentisme moet daarvoor in de plaats komen. Bezit, amusement, uiterlijkheden en carrières moeten de mensen nieuwe handvatten geven, geheel volgens de oppervlakkige normen en waarden van het gelijkheidsdenken. Iedereen wordt teruggeworpen op een gelijkheidsconcept, waarna je je kunt “opwerken” door de regels en beloningen van het kapitaal. Dat is de vrijheid van het neoliberalisme: ontworteling en leegte.
En dat is waar Europa naar streeft met zijn “vrij verkeer van arbeid en van mensen”. Het is dan ook geen bagatelle wanneer staatssecretaris Van Hoof stelt dat het opwerpen van belemmeringen toch geen zin heeft, aangezien vanaf 2009 de grenzen toch open moeten. Tenzij … - en daar zit ‘m de kneep – tenzij de economie ontwricht dreigt te worden.
Alles kan, mag en moet ontwricht worden, maar niet de economie. En nu maar afvragen waarom partijen als de SP steeds meer stemmen schijnen te trekken … .
overgenomen uit Open Orthodoxie, 14 maart 2006
Tweederde van bevolking wil rem op liberalisering
DEN HAAG - ANP 4 maart 2006
Ruim tweederde van de bevolking (69 procent) wil dat het huidige beleid van liberalisering wordt afgezwakt. De verzelfstandiging van de Nederlandse Spoorwegen moet volgens 63 procent zelfs worden teruggedraaid. Ruim de helft (54 procent) wil dat de privatisering van de energiesector ongedaan wordt gemaakt.
Dat blijkt
uit zaterdag gepubliceerd onderzoek dat Maurice de Hond in opdracht
van de SP heeft verricht. Een kwart van de ondervraagden vindt dat
de politiek het huidige beleid van liberalisering juist moet
voortzetten of moet opvoeren.
SP-leider Jan Marijnissen wil dat er een einde komt aan ‘de golf van privatiseringen en liberaliseringen’. Hij stelt dat de Tweede Kamer daarmee een begin kan maken door het wetsvoorstel van minister Brinkhorst van Economische Zaken om de energiebedrijven te splitsen weg te stemmen. Volgens hem is er ‘al veel te veel verkwanseld uit een blind geloof in alsmaar meer marktwerking’.
Over de
resultaten van alle liberaliseringen van de afgelopen 25 jaar is 63
procent van de bevolking negatief. Een op de tien is positief en
ruim een kwart oordeelt neutraal.
Alleen de
privatisering van de telefoniemarkt wordt door een meerderheid
geslaagd genoemd, namelijk door 53 procent. Het meest negatief zijn
de mensen over de verzelfstandiging van de NS. Driekwart bestempelt
deze als mislukt. Circa de helft vindt dat ook bij de
energiebedrijven (55 procent), het bus- en streekvervoer (52
procent) en de taxibranche (48 procent).
Bijna
driekwart van de mensen die negatief zijn over de liberaliseringen,
vindt dat niet de mens maar de winst centraal is komen te staan. Ook
van de VVD-stemmers is 67 procent die mening toegedaan. Verder
klagen veel mensen dat de diensten duurder zijn geworden en de
kwaliteit is verminderd.
Verarming gaat onverdroten verder
Het verlies aan koopkracht baart velen grote zorgen. Men vraagt zich af waar het door Zalm en Balkenende beloofde ’zoet’ blijft. Ina Lelyfeldt staat versteld over de ’hardheid’ van dit kabinet. „Heb zojuist mijn belastingaangifte voor 2005 ingevuld en begrijp opeens waarom veel mensen financieel in de problemen komen. Want naast de komst van de euro, de stijgende energieprijzen en de hogere gemeentelijke belastingen blijkt ook de inkomstenbelasting nog eens fors omhoog te zijn gegaan. Over de eerste drie schijven gaat iedere Nederlander liefst 410 euro meer betalen en de premie volksverzekering stijgt met 280 euro ten opzichte van 2004. Dit betekent een verhoging van in totaal 690 euro!”
Uit 'Wat u zegt' in de Telegraaf van 17 februari 2006
Veel
huishoudens in koopkracht achteruit
Verontrust
De MHP kreeg in januari duizenden telefoontjes van verontruste leden. Uit
het onderzoek blijkt dat veel mensen in januari minder salaris kregen
bijgeschreven op hun bankrekening. Het betreft met name tweeverdieners zonder
kinderen met een inkomen boven de € 35.000 en gepensioneerden met een
aanvullend pensioen.
Ziektekosten
Het koopkrachtverlies, dat tot 5% kan oplopen, is een gevolg van het
nieuwe ziektekostenstelsel. Het kabinet zei tijdens Prinsjesdag nog dat
vrijwel niemand er in koopkracht op achteruit zou gaan. Nu blijkt dat dat toch
het geval is, eist de MHP actie dat het kabinet huishoudens gaat compenseren.
RTL Nieuws, 22 februari 2006
Demonstreer
op 14 februari in Straatsburg (12.00 uur) bij de stemming over de
EU-Dienstenrichtlijn in het Europees Parlement!
Na vele malen uitstel is er inmiddels een (definitieve?) stemmingsdatum over
de Bolkesteinrichtlijn in het EP
bekend: 14 februari 2006. De Europese vakbonden, verenigd in de European Trade
Union Confederation (ETUC), roepen de aangesloten bonden op om hun leden
massaal te mobiliseren voor een demonstratie ten tijde van deze stemming in
Straatsburg. Bovendien doet de ETUC ook een beroep op haar achterban om lokale
en nationale activiteiten tegen de EU-Dienstenrichtlijn voorafgaand aan de
demonstratie te organiseren. Hiermee wil de Europese vakbeweging maximale druk
uitoefenen om de dreigende sociale dumping als gevolg van de Dienstenrichtlijn
alsnog af te wenden.
Zeer waarschijnlijk zullen vele Europese sociale bewegingen hun krachten
bundelen en ook voor deze demonstratie gaan mobiliseren. Attac-Nederland
zal u op de hoogte houden, maar roept nu reeds op de datum in uw agenda vrij
te maken/houden. We rekenen erop dat ook de FNV vanuit Nederland voor deze
demonstratie zal gaan mobiliseren en wellicht net als vorig jaar in een breder
verband ook vervoer organiseert.
De dienstenrichtlijn in vogelvlucht
Is het een goed idee om een Frans bedrijf uw huisvuil te laten ophalen zonder
dat de gemeente nog iets te zeggen heeft over hoe het afval aangeleverd,
opgehaald en verwerkt moet worden? Is het vooruitgang, als een Tsjechisch
thuiszorgbureau haar diensten in Nederland kan aanbieden, zonder dat het
personeel opgeleid is zoals we in Nederland gewend zijn? Maar wél goedkoper,
zodat uw eigen thuiszorginstelling weggeconcurreerd wordt? Wij vinden van
niet. En daarom verzetten we ons met alle macht tegen de dienstenrichtlijn die
vanuit Europa op ons af komt.
De dienstenrichtlijn – ook wel Bolkestein-richtlijn genoemd naar de liberalistische
oud-Eurocommissaris Bolkestein - moet de belemmeringen opheffen voor het vrije
verkeer van diensten. De richtlijn moet gaan gelden voor vrijwel alle
diensten, van vastgoedmakelaars tot afvalverwerking of toeristische
dienstverlening. Ook basisvoorzieningen als gezondheidszorg, volkshuisvesting
en onderwijs zijn niet uitgesloten van deze richtlijn.
De dienstenrichtlijn wil zo’n beetje álles in het leven behandelen als
koopwaar. Of het nou gaat om uitzendwerk, horeca, kinderopvang, consultancy,
autoverhuur of thuiszorg: overal moet de tucht van de vrije markt gaan gelden,
waar de laagste prijs de doorslag geeft, ten koste van arbeidsvoorwaarden,
milieubescherming, kwaliteit en veiligheid, (en van vrijwel alle
nationale en regionale politieke zelfbeschikking/ Red).
Voorstanders zeggen dat de vrije interne markt voor diensten zal leiden tot
meer keuzevrijheid, kwalitatief betere dienstverlening en lagere prijzen voor
de consument. En tot meer economische groei en de creatie van meer
werkgelegenheid met hoogwaardige banen. Maar tegenstanders waarschuwen dat de
richtlijn zal leiden tot uitholling van arbeidsrechten, sociale voorzieningen,
publieke diensten en milieubescherming. Dat is vooral te wijten aan het
oorsprongsland-beginsel dat in de richtlijn is opgenomen.
Volgens het oorsprongsland-beginsel hoeven dienstverleners zich veelal alleen
nog te houden aan de wet- en regelgeving van het EU-land waar hun hoofdkantoor
gevestigd is. Dat zal in de hand werken dat bedrijven zich (formeel) gaan
vestigen in landen met de minste regels op sociaal en milieugebied, en zo de
regels uithollen in landen waar die zaken beter zijn geregeld. Die landen
zullen de druk voelen om hun eigen strengere regelgeving te ontmantelen om hun
bedrijven vast te houden. Zo ontstaat er een race naar het afvalputje.
Buitenlandse werknemers zijn straks lekker goedkoop: Buitenlandse bedrijven
hoeven zich onder de dienstenrichtlijn in de meeste sectoren niets aan te
trekken van de in Nederland afgesproken arbeidsvoorwaarden. Zij hoeven veel
van hun gedetacheerde werknemers slechts het minimumloon te betalen. Sociale
lasten betalen deze buitenlandse bedrijven dankzij het oorsprongsland-beginsel
vaak alleen in eigen land. Zulke oneerlijke concurrentie zet wel de
Nederlandse CAO-lonen, arbeidsvoorwaarden en sociale zekerheid onder druk.
De voorgestelde richtlijn gaat uit van een aanzienlijk groeipotentieel en een
substantiële banengroei. Maar de feitelijke uitkomsten van eerdere
liberaliseringen zijn steeds ernstig achtergebleven bij de voordelen die ervan
werden verwacht. Vakbondsonderzoek wijst uit dat die juist hebben geleid tot vernietiging van bestaande banen en
erosie van de etnische sociale cohaesie.
Deregulering, liberalisering en commercialisering dreigt voor tal van sociale
en culturele voorzieningen. Alleen publieke diensten waarvoor geen enkele
economische tegenprestatie wordt gevraagd zijn namelijk uitgezonderd van de
dienstenrichtlijn. Maar voor heel veel publieke diensten en voorzieningen moet
gewoon betaald worden: zoals voor de publieke omroep, de bibliotheek, het
zwembad, het museum, het theater, de kinderopvang, de volwasseneneducatie,
universiteiten, ziekenhuizen, etc.
De dienstenrichtlijn in de praktijk
De dienstenrichtlijn verbiedt het stellen van eisen aan de groepsgrootte in de
kinderopvang of het aantal ‘handen aan het bed’ in de bejaardenzorg. De
richtlijn kan in heel Europa het einde betekenen van zinvolle subsidies in
publieke sectoren. In de huursector wordt zelfs het stellen van maximumtarieven
tot beschermen van huurders voor ongebreidelde huurprijsopdrijving
verboden, ondanks alle woningnood.
Als een Engels bedrijf Nederlandse werknemers inhuurt om in Nederland bepaalde
diensten te verrichten, geldt voor hen, op basis van het
oorsprongsland-beginsel, de arbeidstijdenwet van hun Engelse moederbedrijf en
zullen ze langere werkweken moeten draaien dan de Nederlandse wet eigenlijk
toestaat.
Een Poolse afvalverwerker die in Nederland opereert is vooral gehouden aan de
Poolse milieuwetgeving. De veel strengere Nederlandse milieueisen kan hij –
met het oorsprongsland-beginsel in de hand - veelal naast zich neerleggen.
Daarom zeggen wij Nee tegen de EU-dienstenrichtlijn
- Omdat we niet willen dat onze lonen en arbeidsvoorwaarden, en daarmee onze
werkgelegenheid onder druk worden gezet. We kunnen er immers niks aan doen dat
we in een duur land met hoge woonlasten leven
- Omdat zaken als onderwijs, gezondheidszorg en cultuur belangrijke publieke
diensten zijn, die we in eigen hand willen houden
- Omdat we zelf willen vaststellen aan welke kwaliteits-, milieu- en
veiligheidseisen bedrijven moeten voldoen die in Nederland werken
Onderteken de electronische petitie
Momenteel wordt op initiatief van voormalig EU-commissaris Frits Bolkestein een ontwerp van richtlijn (Europese wet) besproken over het vrije verkeer van diensten binnen de Europese Unie. Als deze Europese richtlijn wordt goedgekeurd, zou dat tot gevolg hebben dat alle diensten binnen het Europa van de 25 voortaan als gewone economische producten worden beschouwd. Zo zouden essentiële sectoren als cultuur, onderwijs, huisvesting, gezondheidszorg en sociale zekerheid onder dezelfde regels van economische concurrentie vallen als koopwaar.
Een dergelijke ontwikkeling zou onvermijdelijk tot afbraak van de wettelijke pensioenstelsels, de sociale zekerheid, het huurbeleid en de gezondheidszorg leiden, ten voordele van geprivatiseerde systemen. Ze zou ook de deregulering van onze onderwijssystemen betekenen en het einde inluiden van elke vorm van culturele diversiteit. Bovendien zou de toepassing van deze richtlijn tot gevolg hebben dat de werknemersrechten zoals ze zijn vastgelegd in de nationale wetgeving van de EU-staten, in vraag worden gesteld.
Ondanks veel initiatieven om de dreigende sociale kaalslag tegen te houden, lijkt de grote meerderheid van de EU-lidstaten vandaag voorstander van een snelle goedkeuring van dit richtlijnontwerp. Aangezien het om een besluit gaat waarvoor geen unanimiteit is vereist, kan geen enkele regering deze richtlijn op eigen kracht tegenhouden. Alleen een sterke mobilisatie van de burgermaatschappij binnen de Unie kan een dergelijke ontwikkeling tegengaan. Het is de hoogste tijd om in actie te komen.
We vragen u dan ook om duidelijk NEE te zeggen tegen een Europa van sociale afbraak door de elektronische petitie te ondertekenen
Noot van de Redactie
Met nadruk wijzen wij erop dat Heemland achter de aangekondigde acties tegen de dienstenrichtlijn van Bolkestein staat en de alhier genoemde beweegredenen ook deelt, maar zich niet verbonden voelt met de verdere linkse politieke boodschap van Attac e.a.. Wij zijn voor een op volksgezinde wijze ingericht, duurzaam Europa van autarchische landen dat op een waarlijk federale leest van regionale zelfvoorziening gegrondvest wordt; we zijn niet voor een socialistisch of neoliberaal Europa. Economisch en politiek behoren níet vrijhandel, marktwerking en vrij verkeer, maar zelfstandigheid, stabiliteit en saamhorigheid de belangrijkste leidraad te zijn.
Is
Nederland werkelijk gebaat bij een vrije Europese markt?’
De
werkloosheid in ons land groeit nog steeds. Ruim een half miljoen landgenoten
zit zonder baan. Met lede ogen zien deze mensen aan dat ’hun’ plekken in de
bouw, de tuinbouw, de schoonmaaksector en nu ook in het vrachtvervoer (Tel.31/
07) worden ingenomen door Polen en werkzoekenden uit andere Oost-Europese
landen. De ongerustheid hierover neemt hand over hand toe. „Dit beleid kost
ons land tienduizenden banen”, weet Henk Brouwers. „Zonder beschermende
maatregelen van de overheid kunnen wij onmogelijk opboksen tegen de
Oost-Europese lagelonenlanden". "Nadat
de Poolse werknemers in de tuinbouw, de bouw en nog wat sectoren alles hebben
verpest met hun lage lonen, doen ze nu ook hun intrede in de chauffeursbranche.
Minister Peijs zegt in een reactie dat Nederland „gebaat is bij een vrije
Europese markt” (Tel. 31/07). Ze vergeet gemakshalve te vermelden dat de
kosten voor levensonderhoud in heel Europa zeer verschillend zijn. Een vrije
Europese markt is prima, maar dan moeten de tarieven voor levensonderhoud,
belastingen, huur en andere woonlasten, benzineprijzen, ziektekosten en
energieprijzen in alle deelnemende landen wel gelijk worden getrokken. Nu
verdienen de mensen uit het voormalige Oostblok met drie maanden werken in ons
’beloofde land’ naar hun maatstaven een jaarsalaris"; aldus T.
van Zonneveld in zijn ingezonden brief.
Briefschrijvers aan Annemiek
Paping, Telegraaf 4 augustus 2005
Zalm windt zich op
over bankbaas in ruste AMSTERDAM
-
Alle ontkenningen van minister Zalm
van Financiën en alle nuanceringen van het Centraal Planbureau ten spijt: de
gulden was bij de introductie van de euro wel degelijk ondergewaardeerd.
Ton Damen
Dit zegt André Szász, oud-directeur van De Nederlandsche Bank, morgenavond in
het televisieprogramma Zembla, dat geheel gewijd is aan het 'eurobedrog'.
De woorden van Szász in Zembla leiden, ruim vóór de uitzending, tot opwinding
bij Gerrit Zalm, die op zijn internetdagboek afstand neemt van de uitzending.
Ook zet Zalm zich af tegen Szász. Die zou niet op de hoogte zijn van de inhoud
van het stuk dat het CPB onlangs over de euro schreef. Maar dat is Szász wel,
zo bevestigt deze.
Szász herhaalt de woorden van zijn opvolger, Henk Brouwer, directeur van DNB,
die op 30 april in deze krant erkende dat de gulden ten opzichte van de D-mark
was ondergewaardeerd en daardoor vijf tot tien procent te laag overging in de
euro. Zalm kwalificeerde uitspraken over de onderwaardering als
'indianenverhalen'.
Szász is de grootste monetaire expert die Nederland kent. Hij is de architect
van de koppeling van de gulden aan de Duitse mark, was de steun en toeverlaat
van de centrale bankiers Jelle Zijlstra en Wim Duisenberg en loodste hen door
alle naoorlogse valutacrises heen.
Szász zegt in Zembla dat de onderwaardering van de gulden in het hele
eurogebied leidde tot extra hoge inflatie. Doordat Den Haag dit ontkende en
negeerde, werd de overspannen economie niet bijgestuurd. In plaats van te
bezuinigen, werd veel geld uitgegeven. Dit schrijft deze week ook het vakblad
The Economist.
Volgens Szász heeft de Nederlandse politiek tevens verzuimd de burgers voor te
bereiden op de komst van de euro. ''Men had moeten uitleggen waarom de euro er
is en wat het impliceert.'' Nu dat onvoldoende is gebeurd, richt de woede van de
burger over de hoge prijzen zich op de munt.
© Het Parool, 25-05-2005
Minister van Financiën Gerrit Zalm
zegt "blij met de goedkope euro" te zijn geweest, toen de zwaar
ondergewaardeerde gulden onderging in de euro met volledige instemming van zijn
regering en de leiding van de Nederlandse Bank (DNB).
Willens en wetens is het
Nederlandse volk door hem en de zijnen zoals Nout Wellink, president van DNB,
die Zalm's handelswijze steunt, afgescheept en bedrogen door deze omruil. Alle
mensen met 'vaste' inkomens zijn hierdoor voor 10 % op hun belangrijkste,
meestal enige inkomstenbron gekort en blijvend benadeeld. Baat erbij hadden een
groot deel van het bedrijfsleven (vooral in de export), de overheden zelf,
huizenbezitters en mensen die hun inkomsten op konden krikken. Dit gebeurde alom
met forse tariefs- en prijsverhogingen door zakenlieden, handelaren, grote
ondernemingen, bouwbedrijven, (semi)overheden. publieke instellingen en
nutsbedrijven.
De bevolking heeft dan ook terecht steen en been geklaagd. Nominaal is de koopkracht van nu in euro's gelijk aan de koopkracht in guldens van rond 1995, dat is 50 % koopkrachtverlies, een halvering, in tien jaar tijds ! In niet geringe mate is het verlies aangezwollen rond de eeuwwisseling. Steeds is echter van bevoegde zijde het beklag weggewimpeld en beweerd dat er nauwelijks sprake zou zijn van enige noemenswaardige uitholling van de koopkracht door de omruil van gulden in euro. In feite is het gros van de bevolking dubbel gepakt: én door de zware onderwaardering bij de omwisseling (met haar doorwerking in lonen, pensioenen en uitkeringen) én door de vele vooruitlopende en gevolgde prijsverhogingen. Alleen al door deze beide gebeurtenissen is menigeen op z'n minst twintig procent van zijn koopkracht rond de eeuwwisseling verloren.
Pas nu wordt schoorvoetend erkend dat de politieke en bancaire elite wel degelijk op de hoogte was, maar doelbewust en moedwillig voor de slechte omruil gekozen heeft met alle gevolgen vandien. De schade die het overgrote deel van de Nederlandse huishoudens berokkend is, is omvangrijk en verstrekkend. Ook had er terzijde nog een valse propaganda plaatsgevonden voor aandelenbezit, eindigend in een stiekeme sluipkrach waarbij verzekeringsmaatschappijen en banken "hun handen in onschuld wassen". Zij die al deze gebeurtenissen op hun (politieke) geweten hebben, zouden onmiddellijk van het openbare toneel weggestuurd moeten worden of zelf hun biezen dienen te pakken. Dat geldt zeker voor verantwoordelijke gezagsdragers die er bovenop gezeten hebben, zoals de heer Zalm.
De redactie, 2 mei 2005
Wat er ondermeer niet stond in het regeerakkoord van Balkenende I, en ook niet zal staan in een nieuw akkoord van enig anderkleurig kabinet van de gevestigde politieke partijen:
-
inflatiebestrijding en koopkrachtherstel, bijvoorbeeld door lastenverlagingen en
het afschaffen van automatische prijsindexeringen.
- herstel van de betaalbaarheid van het wonen in zowel de huursector als de
koopsector door sterke algemene huur- en koopprijsverlagingen zodat niet slechts
de maatschappelijke onder- en bovenlaag kunnen beschikken over passende
betaalbare huisvesting.
- herstel van de betaalbaarheid van nutsvoorzieningen door verlaging van de
toegepaste tarieven van BTW en ecotax.
- herstel van publieke zeggenschap over monopolieachtige en netwerkvaste
nutsvoorzieningen (deprivatisering en deliberalisering) .
- versterken van toezicht op het bedrijfsleven en aanpakken van oligopolies,
ondermeer vanuit het ministerie van Economische Zaken.
- onderzoek en bestraffing (ook financieel) van misstanden en wangebruiken in
het bedrijfsleven.
- opheffen van de immuniteit van de overheid zodat politici en bestuurders
aansprakelijk te stellen zijn.
- bestrijden van het aantasten van de klassieke grondrechten, met name van de
vrijheden van meningsuiting, vereniging en vergadering.
- invoeren van vormen van directe democratie ondermeer via laagdrempelige
volksinitiatieven.
- ontnemen van het Nederlands staatsburgerschap aan al wie beschikt over een
dubbele nationaliteit (dat zijn er wel bijna 850.000 !).
- bevorderen van doeltreffende repatriëring door gepaste maatregelen, waartoe
de verspilde gelden aan subsidies voor integratie van jaarlijks 1,5 miljard euro
zijn in te zetten.
- afschaffen van de kinderbijslag vanaf het vierde kind en van de kinderkorting,
invoeren van degressie in de kinderbijslag, en afschaffen van verplichte
schoolgelden en ouderbijdragen
- afschaffen van de luxe-belasting op auto's (BPM) per direct.
- afschaffen van de hypotheekrenteaftrek voor woningen in het buitenland.
- afschaffen van de fiscale aftrek van de hypotheekrente én van de bijtelling
van het eigenwoningforfait door voortaan de eigenwoning onder aftrek van de
hypothecaire restschuld te belasten in box 3.
- afschaffen van de huursubsidiëring en opleggen van algemene
huurverlagingen zodat woongelegenheid betaalbaar wordt.
- verlagen van de inkomstenbelasting op inkomen in box 1 en van het hoge
BTW-tarief op arbeidsintensieve diensten, mogelijk te maken door het afschaffen
van de regelingen omtrent huursubsidie en hypotheekrenteaftrek.
- opheffen van de fiscale discriminatie tussen huurders en woningbezitters door
de eigenwoning onder te brengen in box 3 van de inkomstenbelasting, dus
voor de eigen woning: schrappen van de vermogensvrijstelling van de eigen
woning én van het eigenwoningforfait.
- belastingvrijstelling van een forse vermogenssom (mede bedoeld als
oudedagsvoorziening) in box 3 voor huishoudens die geen eigen woning
bezitten.
- aanpakken van het bouw- en woonkartel en de bouwfraude.
- belasten met terugwerkende kracht van de overwinsten in de gehele
woningmarktsector ten bate van huurders en kopers van eigen woningen.
- aanpakken van het uitbuiten van de woningnood, zowel wat betreft de hoge
kosten als inzake de magere kwaliteit.
- invoeren van het lage BTW-tarief op onderhoud en verbouwingen aan de eigen
woning
- verlagen van de BTW op nieuwbouwwoningen van 19 % naar 5 %
overeenkomstig het laagste BTW-tarief dat in de in EU is toegestaan voor
nieuwbouw door commissaris Bolkestein.
- afschaffen of tenminste geleidelijk verlagen van de overdrachtsbelasting onder invoering van een gelijkelijk verdeling van de kosten over koper en verkoper bij de verkoop van woningen
(k.k.)
- afschaffen van het in rekening brengen van bouwrente bij woningkopers.
De redactie, 3 juli 2002, nadien tussentijds aangevuld.
terug naar thuis
zijde Heemlandnaar Duur woonland
naar Linksom en rechtsom besparen
naar Tijdingen
naar Tijdingen 2008-09
naar
Barre toestanden
